ايمان و آثار سازنده آن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩١ - ارتباط منطقى نظم با دخالت شعور

محصول عاملى ناآگاه باشد، و اگر خرد باور نمى كند كه يك ماشين حساب، بدون محاسبه وبرنامه ريزى و انتخاب وگزينش پديد آمده است واگر عقل باور نمى كند كه پالايشگاهى بدون برنامه ريزى هاى عريض وطويل مهندسان و كارشناسان و تكنسين ها تحقق يابد، همه وهمه به خاطر يك قاعده كلى ـ مطالعه ماهيت عمل ـ است، هرگاه در ساختمان چيزى نظم ومحاسبه انتخاب وگزينش همكارى وهماهنگى، هدفدارى و هدف گرايى به كار رفته باشد، خود ماهيت كار با زبان تكوينى كه از هر زبانى گوياتر است، ميگويد:«در پيدايش من، عقل، خرد، شعور، درك، علم و آگاهى دخالت داشته ومن محصول عاملى ناآگاه نيستم».

عقل وخرد، اين حكم را در باره«ياخته انسانى»، مغز، قلب و سلسله اعصاب، ارتباط وهمكارى نزديك و هماهنگى آنها با يكديگر تا برسد به منظومه هاى بزرگ آسمان، صادر مى كند و در اين داورى به غير از مطالعه خود پديده ـ اعمّ از طبيعى و مصنوعى ـ به چيز ديگرى نياز ندارد.