خداى سبحان و اشتغال به عبادات؛ بيرون رفته‌اند. پس؛ به تطهير آنها امر شده تا از آن تيرگيها و كدورتها پاك شود و شايسته مناجات با خداى سبحان گردد. «١» امام رضا عليه السلام درباره علّت طهارت و وضو گرفتن فرمود:
«... امر به وضو بدان سبب است كه بنده، هنگام ايستادن در برابر خداى بزرگ و مناجات با او پاكيزه باشد ... از پليدى و نجاست پاك باشد، همچنين در وضو، نابودى كسالت و دورى از خواب آلودگى است و دل براى ايستادن در پيشگاه خدا تزكيه مى‌گردد.» «٢» از اين رو، قرآن پس از دستورهاى لازم براى انجام غسل، وضو و تيممّ مى‌فرمايد:
«ما يُريدُ اللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لكِنْ يُريدُ لِيُطَهِّرَكُمْ» «٣» خداوند نمى‌خواهد دشوارى براى شما ايجاد كند، بلكه مى‌خواهد شما را پاكيزه سازد.
نكته جالبتر اينكه رسول اكرم صلى الله عليه و آله واژه «غسل» به معناى «شستن» را كه در مورد پاكيزگى و شستن ظاهرى لباس و بدن به كار مى‌رود، در مورد طهارت و پاكيزگى درونى استعمال كرده، در دعا مى‌فرمايد:
«اللَّهُمَّ اغْسِلْنى‌ فيهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ طَهِّرْنى‌ فيهِ مِنَ الْعُيُوبِ» «٤» خدايا در اين روز، مرا از گناهانم بشوى و از عيبها پاكم كن.