هر مسلمانى كه به جماعتى از مسلمانان، خدمت كند، خدا به شماره آنها در بهشت برايش خدمتگزار مى‌گمارد.
شخصى به نام جميل گويد: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود:
«الْمُؤْمِنُونَ خَدَمٌ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ. قُلْتُ: وَ كَيْفَ يَكُونُونَ خَدَماً بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ؟ قالَ: يُفيدُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً ...» «١» مؤمنان خدمتگزار يكديگرند. عرض كردم: چگونه خدمتگزار يكديگرند؟ فرمود: به يكديگر فايده ميرسانند.
از مجموع اين دو دسته روايات، چنين بر مى‌آيد كه خدمت، ارزش ذاتى دارد وخدمتگزارى به همه مردم- اعم از مسلمان و كافر (با شرايطش) امرى پسنديده است؛ ليكن خدمت به مسلمانان از اهمّيّت بيشترى برخوردار است.
خدمت به غير مسلمانان به جهت تأليف قلوب و جذب آنها به اسلام، اهميت بسزايى دارد. چنانكه در بعضى ابواب فقهى مانند زكات به آن اشاره شده و سهمى از زكات در اين جهت، مصرف مى‌شود.
در سياست خارجى كشور اسلامى گاهى مى‌بينيم دولت جمهورى اسلامى به بعضى از كشورهاى غير اسلامى كمك بلاعوض مى‌كند و گاه در حوادث ناگوار همچون سيل، زلزله، قحطى و ... كمكهاى مالى فراوانى به نامسلمانان مى‌شود. چنين كارى يكى ازمصاديق خدمت است و با انگيزه الهى انجام مى‌گيرد؛ بله، اگر به غير مسلمانان، خدمت، صورت گيرد؛ امّا انگيزه الهى بر آن مترتّب نباشد، باعث تقويت، شوكت و عزّت‌