اينك به عنوان نمونه به دو آفت مهمّ خدمتگزارى اشاره مى‌كنيم:
الف- ريا ريا يكى از آفتهاى عبادت است «١» و خدمتى هم كه در راستاى رضا و خشنودى و تقرّب به خدا باشد، نيز عبادت است. بنابراين ريا و نمايش خدمت، از آفات خدمتگزارى محسوب مى‌شود. امير مؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد:
«كُلُّ حَسَنَةٍ لا يُرادُبِها وَجْهُ اللَّهِ تَعالى‌ فَعَلَيْها قُبْحُ الرِّياءِ وَ ثَمَرُتُها قُبْحُ الْجَزاءِ» «٢» هر نيكى و خدمتى كه بدان خوشنودى خدا اراده نشود، زشتى ريا بر چهره آن مانده و نتيجه اش پاداشى زشت است.
ب- منّت و آزار يكى از نشانه‌هاى خدمت عبادى، آن است كه شخص خدمتگزار كارهاى نيك خود را به رخِ خدمت شوندگان نكشد، برآنان منّت ننهد و اذّيت و آزارشان نرساند و گرنه عمل خويش را پايمال كرده است.
حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
«مَنْ مَنَّ بِمَعْرُوفِهِ افْسَدَهُ» «٣» هر كس با كارهاى نيك خود (بر ديگران) منّت نهد، تباهش مى‌سازد.