اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٣٠
«هر گاه يكى از شما اراده كرد كه هر چه از خدا بخواهد به او بدهد بايد از همه مردم نااميد شود و جز به خدا اميدوار نباشد. اگر خداوند اين حالت را در قلب دعا كننده يافت هر چه از او درخواست شود عطا مىكند.» «١» ب- دسته جمعى دعا كردن از ديگر عوامل مؤثر در اجابت دعا، گروهى بودن آن است و اين نشانه اهتمام اسلام به جمع و اجتماع است. يكى از حكمتهاى آن، اين است كه هر چه افراد، بيشتر باشند، هر يك به سهم خود و نسبت به خصايل نيكويى كه دارند، نظر پروردگار را جلب و دعا را به هدف اجابت، نزديكتر مىكنند. امام صادق عليه السلام فرمود:
«هر گاه امرى پدرم (امام باقر عليه السلام) را محْزون مىكرد، زنان و كودكان را جمع نموده، دعا مىكرد و آنها آمين مىگفتند.» «٢» ج- واسطه قرار دادن اهل بيت عليهم السلام انسان غير معصوم، بطور معمول، مرتكب گناه و اشتباه شده، بدين وسيله در درگاه الهى خجل و روسياه است. ازاين رو، اگر اولياى مقرّب درگاه خدا را واسطه قرار دهد به خاطر آنها دعا به اجابت نزديكتر مىگردد. در ميان امت اسلامى هيچ كس از پيامبر و خاندانش نزد خدا محبوبتر نيست. خداوند، خود فرموده است:
«محبوبترين و گرامىترين بندگانم نزد من محمّد و على، حبيب و