اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٩٤
عبادت و بندگى خدا، هم در دنيا آثار و منافعى دارد هم در آخرت.
آثار دنيوى الف- خدا ترسى هر چه «عابد» بيشتر در درگاه الهى سر بسايد، به او نزديكتر شده، عظمت او را بيشتر درك مىكند. در نتيجه، ابهت و خوف از خدا دلش را پر مىكند و به انجام وظايف دينى پرداخته، از كارهاى حرام دورى مىكند. حضرت صادق عليه السلام فرمود:
«خداوند در تورات فرموده است: اى فرزند آدم! براى پرستش من كوشش كن تا دلت را از خوف خود پركنم.» «١» پيدايش روحيه آزادگى نيز با خداترسى همراه است كه «عابد» را از قيد و بند عوامل آزادى كُش مانند؛ علاقه به ثروت و مقام، شهوات و ... آزاد مىسازد و بايد گفت؛ هيچ چيزى مانند عبادت خدا، آزادى بخش نيست.
ب- سلامت جسم و جان دومين اثر ارزنده عبادت، آرامش روحى و سلامت جسم و جان است.
بايد توجّه داشت كه يكى از عوامل بيمارى روحى و جسمى از نظر اسلام و روان شناسان، تشويش خاطر و غم و غصه است. تشويش خاطر ناشى از دورى از خدا و معنويت است. قرآن مجيد، درمان افسردگى و اندوه دل را در سايه ذكر خدا كه روح عبادت است مُيَسّر دانسته، چنين فرموده است: