«إِنَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى‌ أَتَمَّ صَلاةَ الفَريضَةِ بِالصَّلاةِ النَّافِلَةِ وَ أَتَمَّ صِيامَ الْفَريضَةِ بِصِيامِ النَّافِلَةِ» «١» خداوند بزرگ، نمازواجب رابانمازنافله و روزه واجب رابا روزه مستحب كامل كرده است.
ب- باز بودن مسير تكامل‌ تشريع انواع عبادتها در اديان الهى براى تكامل و تقرّب انسان به خدا صورت گرفته است كه عبادتهاى واجب، حدّ ضرورى و لازم آن است و هر كس مكلّف است با انجام آن خود را به چنين مرزى برساند.
از طرف ديگر، براى آنكه مؤمن توقّف نكند و راه تقرّب بيشتر به رويش باز باشد، عبادتهاى اختيارىِ فراوانى فرا روى او قرار گرفته تا بتواند بدين وسيله سير تكاملى خويش را ادامه دهد پس هر كه عبادتش بيشتر باشد، تقربش بيشتر است. شاهد اين گفتار، سخن امام كاظم عليه السلام در باره قرآن است:
«... دَرَجاتُ الْجَنَّةِ عَلى‌ قَدْرِ اياتِ الْقُرْآنِ يُقالُ لَهُ اقْرَأْ وَ ارْقَ فَيَقْرَا ثُمَّ يَرْقى ...» «٢» درجات بهشت به تعداد آيه هاى قرآن است. به او (مؤمن) گفته مى‌شود (آيه‌هاى قرآن را) بخوان و بالا برو، او هم مى‌خواند و بالا مى‌رود.
حضرت رضا عليه السلام در اين راستا فرمود: