اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٢٧
خدا را بخواند. على عليه السلام فرمود:
«لا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ دُعاءَ قَلْبٍ لاهٍ» «١» خداوند بزرگ، دعاى دلى را كه غافل و مشغول باشد نمىپذيرد.
همينطور بجا و نيكوست كه انسان هنگام دعا و مناجات دستهاى خويش را به سوى آسمان بالا برد چنان كه نقل شده است كه رسول خدا (ص) هنگام دعا و مناجات دستهايش را بالا مىبرد. «٢» امام صادق عليه السلام در مورد حكمت اين كار فرمود:
«هر گاه بنده دستهايش را به سوى خدا بالا برد، او حيا مىكند كه آنها را خالى برگرداند.» «٣» استعمال بوى خوش، صدقه قبل از دعا و انگشتر عقيق به دست داشتن نيز از آداب دعا شمرده شده است. «٤» ب- رعايت زمان دعا گرچه درهاى رحمت الهى، همواره به سوى بندگانى كه صادقانه ومخلصانه او را مىخوانند، باز است و خداوند، به آنها وعده پاسخ داده است، امّا امامان معصوم عليهم السلام به بعضى از زمانها و اوقات، عنايت بيشترى داشتهاند و احتمال استجابت را در آن مواقع خاص، بيشتر دانستهاند. از آن جمله ماه مبارك رمضان بويژه شبهاى قدر، روز عرفه، روزهاى عيد