يكتا به خواب مى‌روند.
به جا آوردن نمازهاى واجب شبانه روزى، نظم خاصّى به زندگى نمازگزار مى‌بخشد، بويژه اگر اين نمازها- باتأكيدى كه اسلام دارد- به جماعت خوانده شود.
به علاوه، هفته اى يك بار، همه اهل يك شهر به نقطه اجتماع، فراخوانى مى‌شوند تا همه با هم، مطابق برنامه مخصوصى از مسايل اجتماعى، سياسى، اخلاقى و حوادث هفته با خبر شوند و به ذكر و شكر الهى بپردازند.
نمازهاى دو عيد بزرگ اسلامى- فطر و قربان- نيز به نوبه خود، دو فراخوانى عمومى است كه سالانه مسلمانان را براى دو اجتماع سياسى عبادى بزرگ گرد هم مى‌آورد و با نظم و شكوه خاصى برگزار مى‌شود و مسلمانان، رو به سوى خدا آورده، يكپارچه به ركوع و سجود و قيام و قعود مى‌پردازد.
همچنين همه مسلمانان هر ساله با مشاهده هلال ماه مبارك رمضان، روزه مى‌گيرند و با ديدن هلال ماه شوال افطار مى‌كنند. آغاز و انجام روزه نيز، طلوع سپيده صبح و مغرب است كه دقيقه‌اى پس از آن و پيش از اين، خوردن و آشاميدن، حرام است، كه خود نظمى دقيق است.
كنگره بزرگ و ساليانه «حج» نيز نمودار نظم زيباى اسلامى است؛ همه حاجيان بابستن «احرام» متحدّالشكل از «ميقات» به سوى «مكّه» حركت مى‌كنند، سپس با نظمّى خاصّ، طواف، نماز، سعى و تقصير به جاى مى‌آورند و «عمره» رابه پايان مى‌برند. سپس با احرام بستن مجدّد راهى عرفات و مشعر مى‌شوند و با وقوف منظم در هر يك از آن سرزمينهاى مقدّس، به سوى مناحركت مى‌كنند و پس از انجام منظم اعمال مناو بيتوته‌