خاموش باش و زياد نماز بگذار. در شهادت به حق شركت كن. در حركت كردن با آنان موافقت كن، در انجام امور كوشا باش. اگر از تو وام خواستند به آنان بپرداز. حرف بزرگترها را بشنو و به درخواستشان پاسخ مثبت بده، ... فرزندم! براى هيچ كارى نماز را از اوّل وقت تأخير نينداز و آن را با جماعت بخوان ... تا آنجا كه امكان دارد، صدقه بده. هر چه مى‌توانى كتاب خدا را تلاوت كن، حتّى هنگام سوارى، تسبيح و دعا را فراموش مكن » «١» حجّ و ولايت‌ در فرهنگ مسلمانان راستين و حاجيان صادق، حجّ «بيت الله الحرام» از زيارت رهبران معصوم جدا نبوده است و پروانگان كعبه خدا همواره گرد وجود مقدس «نبى» يا «ولىّ خدا» پر سوخته‌اند و حجّ ابراهيمى را كه سنت نبّوت است با «ولايت» به وسيله رشته‌هاى عشق و محبّت خويش پيوند داده‌اند و به تعبير اميرمؤمنان عليه السلام «حج» را با «ولايت» تكميل كرده‌اند:
«وَ أَتِمُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ (ص) حَجَّكُمْ إِذا خَرَجْتُمْ إِلى‌ بَيْتِ اللَّهِ فَإِنَّ تَرْكَهُ جَفاءٌ، بِذلِكَ أُمِرْتُمْ وَ اتِمُّوا بِالْقُبُورِ الَّتى‌ أَلْزَمَكُمُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ زِيارَتَها وَحَقَّها ...» «٢» پس از رفتن به خانه خدا با (زيارت) پيامبر (ص) حجّتان را كامل‌