اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٧٠
انْفُسِكُمْ ...» «١» تقواى الهى، دواى بيمارى دل و پاك كننده پليدى جان شماست.
امام خمينى (ره) در زمينه لزوم تطهير درون مىفرمايد:
«تطهير قلوب از قذرات معنويه و كثافات خلقيه، از مهمات است كه انسان بايد با هر عدّه و عدّهاى كه شده، وبه هر رياضت و مجاهدهاى است به آن قيام كند و خود را از ننگ و عار آن خلاص نمايد.» «٢» دانستن اين نكته ضرورى است كه اگر انسان هنگام عبادت به تطهير و پاك نگهداشتن بدن و لباس ظاهر مكلّف شده است، نبايد از تطهير قلب و درون كه حقيقت وجود انسانى است، غافل باشد. بايد به وسيله توبه رو به خدا آورده، در پاك نگه داشتن قلب و روح و روان بكوشد و خود را براى عبادت مهيا سازد.
عرش خدا، جاى پاكان مؤمن عابد سزاوار است، در هنگام تطهير توجه داشته باشد كه تكليف به اين امر (تطهير) براى انجام عبادات و مناجات با آفريدگار از اين جهت است كه اعضايى كه امر به تطهير آنها شده، مباشر امور دنيوى «٣» بوده و در تيرگيهاى طبيعت مادى فرو رفته و از لياقت ايستادن در پيشگاه