سَوِىٍّ» «١» اى كميل! عبادت، تنها نماز خواندن و روزه گرفتن و صدقه دادن نيست. بلكه شأن (عبادت) اين است كه با قلب پاك و عمل مورد پسند خدا و خشوع راستين انجام پذيرد.
امام صادق عليه السلام فرمود:
«إِذا كُنْتَ فى‌ صَلاتِكَ فَعَلَيْكَ بِالْخُشُوعِ وَ الْإِقْبالِ عَلى‌ صَلاتِكَ ...» «٢» وقتى در نماز هستى، بر تو باد به رعايت خشوع و توجه كامل به نماز خشوع دل و اعضا وقتى مؤمن حالت خشوع پيدا كند، آثارش در بدن و اعضا و جوارحش ظاهر مى‌شود و سراسر وجودش غرق عشق و شيدايى حق مى‌گردد و جسم و جانش در هر عبادتى، خشوعى هماهنگ با آن خواهد داشت.
قرآن در اين باره مى‌فرمايد:
«اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَديثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلينُ جُلوُدُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى‌ ذِكْرِ اللَّهِ ...» «٣»