الف- خالص كردن عمل، به دليل ترس از عذاب روز قيامت، كه گرچه عمل مخلصانه است، اما اين نوع عبادت، عبادت بردگان است.
ب- اخلاص در عمل، براى رسيدن به بهشت و آنچه در آن است مثل حورالعين، قصرهاى بهشتى و مانند آن؛ كه اين گونه مخلصانه عمل كردن نيز روشن اجيران است.
ج- تصفيه عمل از هر نوع شايبه‌اى، اعم از طمع به بهشت، ترس از جهنم، رضاى مخلوق وجلب قلوب‌آنها، طمع به‌مقاصد دنيوى و مانند آن، كه فقط منظور رضايت خداست.
اين مرتبه كه بالاترين مراتب اخلاص مى‌باشد، از آن كسانى است كه غرق در محبت، عظمت و جمال الهى هستند و خدا را سزاوار پرستش يافته، عبادتش مى‌كنند و اين، عبادت آزادگان است. «١» راههاى كسب اخلاص‌ همان گونه كه ذكر شد، اخلاص، پاكيزه كردن عمل از هر گونه آلودگى به غير خداست و انسان مخلص، در انجام عمل محرّكى غير از خداوند ندارد، فقط قصد تقرّب به خداست كه او را به كار وا مى‌دارد و بس. اين حالت، مقام بسيار بزرگى است و كسى مى‌تواند، به آن برسد كه غرق در محبّت خدا باشد، بحدّى كه در دلش براى محبتهاى دنيايى، جايى نبوده و اگر از خوراك، پوشاك، مسكن و ساير امور مادى استفاده مى‌كند، به‌