اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢١٨
اى زياد بود كسانى كه در دنيا اعمال نيك و واجبات را ترك كردند و از شيطان پيروى نمودند، در پيشگاه الهى سرافكنده و پشيمان هستند. قرآن در بيان حالات آنها مىفرمايد:
«وَ لَوْ تَرى إِذِ الُمجْرِمُونَ ناكِسُوا رُوُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ، رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنونَ» «١» اگر ببينى كه حال گنهكاران را كه چگونه در پيشگاه پروردگارشان سر به زيرند (و با حسرت گويند:) پروردگارا اينك عذاب و شكنجه تو را ديديم و نفهميديم، ما را به دنيا بازگردان تا از اين پس نيكوكار و مطيع شويم كه هم اينك به يقين رسيديم.
ولى بازگشتى در كار نيست، هر كس در دنيا عمل شايسته انجام داده و به بندگى خدا مشغول بوده سعادتمند است و كسانى كه از عبادت خدا و اطاعت او سرپيچى كردند، بايد رسوايى و درماندگى آن را نيز تحمل كنند.
ج- ورود به دوزخ بىاعتنايى به مسائل دينى و ترك واجبات الهى به دوزخ و عذاب جهنم منتهى خواهد شد. قرآن كريم مىفرمايد:
«إِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتى سَيَدْ خُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ» «٢» كسانى كه با تكبر از عبادت و ستايش من رو گردانند، بزودى در جهنم سوزان داخل مىشوند.