اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢١٧
واجب شكنجه و عذاب مىكنند. امام صادق عليه السلام فرمود:
مرد نيكوكارى را در قبر نشاندند و به وى گفتند: به فرمان خدا تو را بايد صد تازيانه بزنيم، مرد گفت: من طاقت ندارم. فرشتگان مرتب كاهش مىدادند و او مىگفت: طاقت ندارم تا به يك تازيانه رسيد.
گفتند: ديگر چارهاى نيست و از اين كمتر نخواهد شد. مرد پرسيد:
اين عذاب را براى چه بر من روا مىداريد؟ گفتند: بدان جهت كه روزى بدون وضو نماز خواندى و ديگر اينكه بر ناتوانى گذشتى، و او را يارى ننمودى. پس تازيانهاى بر او زدند كه قبرش پر از آتش گشت. «١» ب- رسوايى محشر كسى كه در دنيا مطيع اوامر الهى نبوده، پيرو هواى نفس و دنياى طلبى باشد، پس از زنده شدن در قيامت سرگردان و حيرت زده است و جز افسوس و پشيمانى ازكرده خويش چاره اى ندارد اعمال ننگين و پرونده سياهش را در مقابل ديدگانش قرار مىدهند و او را به سوى محكمه حساب مىرانند. قرآن در اين باره مىفرمايد:
«يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعيداً ...» «٢» روزى كه هر كس كارهاى نيك و كارهاى بد خود را در برابر خود حاضر مىبيند، آرزو كند كه اى كاش ميان او و كردار بدش فاصله