روزه مى‌گيرد و از غير خدا بكّلى گسسته مى‌گردد.» «١» آداب روزه دارى‌ آيا تاكنون ديده‌ايد كسى در مجلس عزا و سوگوارى، اشعار شاد و فرحزا بخواند و شاد و خندان باشد؟ يا ديده‌ايد شخصى با شال عزا در مجلس جشن و سرور شركت كند و گريه كند؟
اگر پاسختان منفى است، دليلتان چيست؟ شايد شما هم به اين مطلب اذعان داشته باشيد كه شركت در هر مجلسى تشريفات خاص خود را مى‌طلبد.
حال، با توجه به اينكه «صائم» در مدّت روزه دارى، در حريم قدس الهى و ضيافت اللّه داخل مى‌شود و از سوى پروردگار پذيرايى مى‌شود.
شايسته است آداب ويژه چنين محفلى را مراعات كند، تا بيشتر مورد لطف «صاحب خانه» قرار گيرد. اينك برخى از آن آداب:
الف- پرهيز از گناهان‌ هر گناهى، خشم و غصب الهى را بر مى‌انگيزد؛ امّا در ماه مبارك رمضان، آلوده شدن به گناه، زشتى بيشترى دارد، بدين خاطر ميهمان خدا نبايد گرد آن بگردد.
روزى پيامبر (ص) پيرامون ماه مبارك رمضان سخن مى‌گفت، امير مؤمنان عليه السلام پرسيد: