ميهمان: بندگان مؤمن.
پذيرايى كننده: فرشتگاه الهى.
و موعد: ماه مبارك رمضان است.
خداوند براى هر چه باشكوه برگزار كردن اين «سور» «تحفه» هاى زيرا رابه مهمانان خويش تقديم مى‌كند:
آنها را كرامت ويژه مى‌بخشد.
نفس كشيدن آنها را «تسبيح» محسوب مى‌كند.
خواب آنها را عبادت مى‌داند.
اعمالشان را مى‌پذيرد.
دعايشان را مستجاب مى‌كند.
درهاى بهشت را به رويشان باز مى‌كند.
درهاى دوزخ را بكلى مى‌بندد.
شياطين را به زنجير مى‌كشد.
به هر آيه‌اى كه تلاوت كنند، ثواب يك ختم قرآن مى‌دهد. «١» حكمت روزه‌ روزه هم مانند ساير احكام متين اسلام، از حكمت و مصلحت خاصى سرچشمه مى‌گيرد. روايات متعدّدى با تعبيرهاى گوناگون، گوشه‌اى از حكمت نهفته آن را بيان مى‌كند، در زير به چهار مورد آن اشاره مى‌كنيم: