اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١١٠
درآيه ديگر مىفرمايد:
«وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرى فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنْكاً» «١» هر كس از ياد من رويگردان شود زندگى برايش سخت و ناگوار خواهد بود.
در اين راستا، روايتى ازرسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكنيم كه زندگى سخت و ناگوار را تشريح ميكند.
«مَنْ تَهاوَنَ بِصَلاتِهِ ... يَرْفَعُ اللَّهُ الْبَرَكَةَ مِنْ عُمْرِهِ وَ مِنْ رِزْقِهِ ...
وَ كُلُّ عَمَلٍ يَعْمَلُهُ لا يُوجَرُ عَلَيْهِ وَ لا يُرْتَفَعُ دُعائُهُ إِلَى السَّماءِ وَ لَيْسَ لَهُ حَظٌّ فى دُعاءِ الصَّالِحينَ وَ يَمُوتُ ذَليلًا وَ جائِعاً وَعَطْشاناً ...» «٢» كسى كه نماز را سبك شمارد ... خداوند بركت از عُمر و روزى او برمىدارد و هرعملى انجام دهد پاداشى نمىبرد، دعايش به آسمان بالا نمىرود، از دعاى نيكوكاران بهرهاى نمىبرد و با ذلت و خوارى و گرسنگى و تشنگى مىميرد.
٥- چهره منفور: همچنين رسول گرامى اسلام، زشتى چهره و منفورى آن را نتيجه سبك شمردن نماز دانسته، مىفرمايد:
«... يَمْحُوا اللَّهُ تَعالى سيماءَ الصَّالِحينَ مِنْ وَجْهِهِ ...» «٣» خداوند سيماى نيكوكاران را از چهره او (سبك شمارنده نماز)