«بُنِىَ الدّينُ عَلَى النَّظافَةِ وَ قالَ: مِفْتاحُ الصَّلاةِ الطَّهُورُ» «١» دين برنظافت و پاكى بنا شده و كليد قبولى نماز طهارت است.
در جاى ديگر فرمود:
«الطَّهُورُ شَطْرُ الْايمانِ» «٢» طهارت نيمى از ايمان است.
در شريعت مقدّس اسلام طهارت شرط صحّت بعضى از عبادات است كه بدون آن عمل باطل است و در برخى، شرط كمال است كه نبود آن از ارزش عمل مى‌كاهد. از اين رو، امام حسن مجتبى عليه السلام به عنوان يك رهنمود كلى فرمود:
«إِنَّ مَنْ طَلَبَ الْعِبادَةَ تَزَكَّى لَها» «٣» هر كس خواهان عبادت است، خود را براى آن پاكيزه مى‌كند.
مسجد در اسلام، ارزنده‌ترين و مناسبترين جاى عبادت است. قرآن مجيد مسجد روندگان را انسانهاى خوش طينتى دانسته كه براى تطهير و تزكيه خويش وارد مسجد مى‌شوند و مورد عنايت الهى هستند:
«فيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرينَ» «٤» در آن (مسجد) مردانى هستند كه دوست دارند پاكيزه و طاهر باشند