اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٥٨
خدا بهترين سخن را نازل كرده است. كتابى متشابه و دوتا، دوتا، كه از تلاوت آن تن كسانى كه از پروردگارشان مىترسند بلرزد. سپس تن و جانشان به ياد خدا آرام مىگيرد.
نكته قابل توجه اين است كه جسم وجان بايد توأم باهم در برابر خدا خضوع و خشوع كند؛ زيرا خشوع قلب، خشوع اعضا و جوارح را نيز در پى دارد چنان كه حضرت امير عليه السلام فرمود:
«لِيَخْشَعْ لِلَّهِ سُبْحانَهُ قَلْبُكَ، فَمَنْ خَشَعَ قَلْبُهُ خَشَعَتْ جَميعُ جَوارِحِهِ «» «١» بايد قلبت براى خداى سبحان خاشع شود و كسى كه قلبش خاشع شد همه اعضايش خاشع مىشود.
خشوع جوارح بدون خشوع قلب، تظاهر به خشوع و نوعى نفاق است كه به فرموده نبّى اكرم (ص) بايد از آن پرهيز كرد:
«إِيَّاكُمْ وَ تَخَشُّعَ النِّفاقِ وَ هُوَ أَنْ يُرَى الْجَسَدُ خاشِعاً وَ الْقَلْبُ لَيْسَ بِخاشِعٍ» «٢» از خشوعنمايى منافقانه بپرهيزيد وآن اين است كه اندام خاشع ديده شوند ولى قلب خاشع نباشد.