خاطر لذّت بردن از آنها نباشد، بلكه به خاطر آن باشد كه نيروى بيشترى براى عبادت خدا، به دست آورد.
حال چه كنيم كه به اين درجه از اخلاص برسيم؟
در سخنان پيشوايان معصوم، راههايى براى رسيدن به اخلاص بيان شده كه به اختصار ذكر مى‌كنيم:
الف- قطع طمع از غير خدا امام باقر عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«بنده، پرستشگر واقعى خدا نمى‌شود، مگر آنكه از همه مخلوقات بريده و به او بپيوندد، آن گاه خداوند مى‌فرمايد: اين عمل خالص براى من است و به كرمش آن را مى‌پذيرد.» «١» ب- افزودن بر علم و يقين‌ على عليه السلام در اين باره فرمود:
«ثَمَرَةُ الْعِلْمِ إِخْلاصُ الْعَمَلِ» «٢» اخلاص عمل، ثمره و ميوه علم است.
يعنى هر چه آگاهى انسان از حقايق هستى بيشتر شود و به عظمت خالق و ناچيزى خود علم پيداكند، اخلاص او بيشتر مى‌شود. و نيز فرمود:
«اخْلاصُ الْعَمَلِ مِنْ قُوَّةِ الْيَقينِ ...» «٣»