اخلاق عبادى(ج1) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢٦
حدّ نهايى برسد كه از آن بالاتر ديگر انسانى وجود ندارد، اين را مىگوييم انسان كاملِ كامل، كه ديگر حد اعلاى انسانيت است.» «١» كمال يابى در پرتو عبادت تمام برنامههاى دينى و الهى براى تكامل انسان پايهگذارى شده است.
هدف واقعى عبوديت و بندگى و فلسفه عبادتهاى ما كه خود، كلاسهاى تربيتى هستند، تكامل انسان است.
كمال انسانى ابعاد مختلفى دارد مانند كمال عرفانى، كمال عبادى، كمال سياسى و كمال اخلاقى كه در پرتو عبادت الهى فراهم مىشود، چرا كه انسان وقتى به مقام بندگى خدا توجّه كرد. خلايق را آفريدههاى او مىداند و لطف و رحمت و رفتار نيكو نسبت به آنها را وظيفه بندگى خويش مىشمارد و انس و الفت با آنها را راه وصول به بندگى مىداند، همينطور به فرمانهاى الهى در مسائل اخلاقى عمل مىكند؛ پس بنده خدا به اخلاق الهى متخلق مىشود و اعضا و جوارحش كارى خدايى انجام مىدهند.
امام باقر عليه السلام فرمود:
«خداى عزّوجل فرموده است: هيچ بندهاى به وسيله چيزى، نسبت به من تقرب نجسته كه محبوبتر از انجام فرايض باشد و او با انجام نمازهاى مستحب تا آنجا به من نزديك مىشود كه او را دوست مىدارم. وقتى او محبوب من شد، من گوش او مىشوم كه با آن مىشنود و چشم او مىشوم كه با آن مىبيند و زبان او مىگردم كه با آن سخن مىگويد و دست او