نمازها و دعاهاى ماه رمضان، گوياى اهميّت آن است. روزه‌دار با تشريفات ويژه‌اى به «ضيافت الله» دعوت شده و چه نيكوست كه با هديه گرانبهايى به محضر خداى سبحان شرفياب گردد و زيباترين هديّه به پيشگاه الهى، ساييدن پيشانى به خاك و بالا بردن دست نياز است.
د- تلاوت قرآن‌ ماه رمضان، بهار قرآن است، قرآن و رمضان؛ پيوندى ديرينه دارند زيرا يكى از شبهاى مبارك رمضان، يعنى شب قدر ظرفيت نزول قرآن را دارا بوده و سزاوار است كه روزه دار، اين پيوند را نگسلد و با ترتيل آيه‌هاى روح بخش قرآن، فضاى ملكوتى ماه خدا را عطرآگين سازد كه به گفته آورنده قرآن:
«مَنْ تَلافيهِ آيَةً مِنَ الْقُرْآنِ كانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فى‌ غَيْرِهِ مِنَ الشُّهُورِ» «١» كسى كه يك آيه از قرآن را در ماه رمضان تلاوت كند، به اندازه اجر يك ختم قرآن در ديگر ماهها نصيبش مى‌شود.
ه- آداب ديگر آنچه گفته شد، مهمترين آداب ميهمانى خدا بود، به برخى ديگر فقط اشاره مى‌كنيم.
صدقه به فقرا و مستمندان، احترام به بزرگترها، مهربانى نسبت به كوچكترها، صله رحم، ترحّم به يتيمان، توبه و استغفار، افطارى دادن،