كسى كه نماز را سبك بشمارد، خداوند فرشته‌اى را مأمور مى‌كند تا (در محشر) او را با صورت روى زمين بكشد درحالى كه مردم او را نگاه مى‌كنند و حساب سختى نيز خواهد داشت.
امام صادق عليه السلام فرمود:
«مَنْ تَرَكَ صَلاةَ الْعَصْرِ غَيْرَ ناسٍ لَها حَتَّى تَفُوتَهُ وَتَرَهُ اللَّهُ أَهْلَهُ وَ مالَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ» «١» هر كس نماز عصر را عمداً ترك كند تا قضا شود، خداوند در قيامت او را تنها و جداى از اهل واموالش محشور مى‌كند.
٣- محروميت از شفاعت: سوّمين پيامد ناهنجار كوچك شمردن يا ترك نماز، محروم شدن از شفاعت اولياى خدا در روز باز پسين است.
قرآن مجيد در سوره مدّثّر، آيه ٤٨ يكى ازعلل محروميت ازشفاعت را بى‌نمازى مى‌داند و حضرت صادق عليه السلام در آخرين لحظه حيات، كه دوستان وآشنايان، دور بسترش را گرفته بودند، فرمود:
«إِنَّ شَفاعَتَنا لاتَنالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلاةِ» «٢» شفاعت ما به كسى كه نماز را سبك بشمارد نخواهد رسيد.
٤- ورود به دوزخ: خيره سرى در برابر خدا و سر بر آستان او نساييدن، در واقع، سقوط در دوزخ و گرفتار شدن به آتش دورى از رحمت اوست. از اين رو نخستين علّتى كه دوزخيان براى ورود بدانجا بر زبان مى‌آورند اين است كه: