شمارنده آن ارزش وشخصيت اجتماعى خويش را از دست مى‌دهد و مسلمانان با ديده نفرت به او مى‌نگرند، تا جايى كه به گفته امام‌باقر عليه السلام:
«رسول خدا (ص) با همسايگان مسجد شرط كرد به نماز جماعت حاضر شوند و متخلّفان را تهديد كرد كه خانه هايشان را آتش خواهد زد.» «١» امام صادق عليه السلام در مورد انتخاب دوست و همنشين فرمود:
«اخْتَبِروُا إِخْوانَكُمْ بِخَصْلَتَيْنِ، فَإِنْ كانَتا فيهِمْ وَ إِلَّا فَاعْزُبْ، ثُمَّ اعْزُبْ: مُحافَظَةً عَلَى الصَّلَواتِ فى‌ مَواقيتِها وَ الْبِرَّ بِالْإِخْوانِ فِى الْعُسْرِ وَ الْيُسْرِ» «٢» دوستان و برادران خود را با داشتن دو صفت انتخاب كنيد وگرنه آنها را رها كنيد و از آنان دورى گزينيد: اول مراقب برنماز دراوقات مخصوص آن و دوم نيكى كردن به‌برادران درسختى و راحتى.
٤- زندگى سخت: سختى زندگى و آميخته شدن با مشكلات روحى و روانى از ديگر پيامدهاى ترك نماز و سبك شمردن آن است. كسى كه رابطه‌اى باخدا نداشته باشد، روشن است كه از رحمت و الطاف الهى به دور خواهد بود. قرآن مجيد مى‌فرمايد:
«أَقِمِ الصَّلوةَ لِذِكْرى‌» «٣» نماز را براى ياد من به پاى دار.