سه چيز درجه و ارزش است: يكى از آنها شب و روز به نماز جماعت رفتن است.
و در سخنى ديگر شركت در نماز جماعت را نشانه نيك بودن دانسته و مى‌فرمايد:
«مَنْ صَلَّى الْخَمْسَ فِى الْجَماعَةِ فَظَنُّوا بِهِ خَيْراً» «١» به كسى كه نمازهاى پنجگانه رابه جماعت بخواند گمان نيك داشته باشيد.
از امام صادق عليه السلام پرسيدند: با چه معيارى، عادل را بشناسيم تا شهادتش را بپذيريم و گواهى عليه او را باور نكنيم؟ امام پاسخ داد:
كسى كه نمازهايش را بموقع و در جماعت بخواند و بدون دليل نماز جماعت را ترك نكند، شهادت او را بپذيريد و شهادت كسى را بر ضد او قبول نكنيد. «٢» نمازگزار در حال نماز و مناجات با خدا شخصيت ارزنده‌اى پيدا مى‌كند و غرق رحمت الهى مى‌گردد. حضرت على عليه السلام در اين باره فرمود:
«إِذا قامَ الرَّجُلُ إِلَى الصَّلاةِ أَقْبَلَ إِلَيْهِ إِبْليسُ، يَنْظُرُ إِلَيْهِ حَسَداً لِما يَرى‌ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ الَّتى‌ تَغْشاهُ» «٣» زمانى كه شخصى براى اداى نماز به پا مى‌خيزد، شيطان به سوى او مى‌آيد و با حسرت و حسادت به او مى‌نگرد اين به لحاظ رحمت الهى است كه نمازگزار را در برگرفته است.