و بستر زير پهلوى او در قبر و جواب براى نكير و منكر.
و نيز آن حضرت درباره عظمت و بزرگى مؤمن نمازگزار در قيامت فرمود:
«تَكُونُ صَلاةُ الْعَبْدِ عِنْدَ الَمحْشَرِ تاجاً عَلى‌ رَأْسِهِ وَ نُوراً عَلى‌ وَجْهِهِ وَلِباساً عَلى‌ بَدَنِهِ وَ سَتْراً بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّارِ وَ حُجَّةً بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الرَّبِّ جَلَّ جَلالُهُ وَنَجاةً لِبَدَنِهِ مِنَ النَّارِ، وَ جَوازاًعَلَى الصِّراطِ وَ مِفْتاحاً لِلْجَنَّةِ وَمُهُوراً لِلْحُورِ الْعينِ، وَ ثَمَناً لِلْجَنَّةِ» «١» در روز قيامت و محشر نماز بنده مؤمن تاجى است بر سرش، نورى است بر جبينش، پوششى است بر اندامش، حجابى است بين او و آت اخلاق عبادى(ج‌١) ١٠٩ الف - در دنيا ص : ١٠٦ ش، حجتى است بين او و پروردگار جلّ جلاله، نجات بخش بدن او از آتش، برگ عبور از صراط، كليد بهشت، مهريه هايى براى حورالعين و بهاى بهشت است.
انسانهاى با شخصيّت‌ معيار تعيين ارزش در اسلام، نزديك شدن انسان به خداوند است و هر اندازه كه بنده به خدا نزديك شود، ارزشش افزون مى‌گردد و چون نماز بهترين راه تقرّب به پروردگار است، نمازگزار داراى والاترين شخصيت اسلامى است.
رسول خدا صلى الله عليه و آله در وصيت خود به حضرت على عليه السلام فرمود:
«ثَلاثُ دَرَجاتٍ وَ مِنْهَا الْمَشْىُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ إِلَى الْجَماعَةِ» «٢»