بيستم صفر، اربعين سيد الشهدا عليه السلام در نزد شيعيان داراى مقامى بس ارجمند است و عموماً اعتقاد دارند كه در اين روز اهل بيت عليه السلام از شام وارد سرزمين كربلا شدند و امام سجاد عليه السلام سر شريف امام حسين عليه السلام را به بدن حضرت ملحق كردند. تا زمان سيدبن طاووس كسى در اين مسأله شبهه نكرده بود كه باتوجه به بعد مسافت بين دمشق و كربلا، به فرض توقف اهل بيت عليه السلام به مدت يك ماه در دمشق و مدتى هم در كوفه چطرو امكان دارد ايشان در اربعين اول به كربلا بازگشته باشند؟ بعد از او نيز مرحوم محدث نورى در كتاب لولؤ و مرجان بر اين مسأله تأكيد كرده است كه امكان ندارد اهل بيت عليه السلام در اربعين اول وارد كربلا شده باشند و شاگردان ايشان نيز به تبعيت از وى بر اين موضوع پافشارى كرده‌اند. مرحوم شهيد محراب قاضى طباطبايى كتابى در اين باب نگاشته‌اند به نام اولين اربعيت حضرت سيدالشهداء، ايشان مستندات و دلايل كسانى كه ورود اهل بيت بعد از چهل روز از واقعه عاشورا به كربلا را قبول ندارند شمرده و به آنها جواب داده و در اين راه الحق تمام توان خود را به كار گرفته است. آنچه مى‌خوانيد مباحثى از كتاب اولين اربعيت حضرت سيد الشهدا است كه باختصار تقديم خوانندگان محترم مى‌گردد.

دليل اول مرحوم محدث نورى آن است كه سيد بن طاووس اگرچه در كتاب لهوف گفته كه اهل بيت عليه السلام از دمشق وارد كربلا شدند و جابربن عبداللَّه انصارى را در آنجا ديدند ولى چون كتاب لهوف در سن جوانى سيد نوشته شده خالى از اتقان و استحكام لازم است.

نويسنده كتاب، در رد اين دليل به چند نكته اشاره دارد:

١. اگر او در اين كتاب اشتباهاتى داشت ولو كه در جوانى نوشته باشد آنها را در اواخر عمر اصلاح مى‌كرد.

٢. درست است كه سيد گفته من كتاب را بعد از كتاب مصباح الزائر نوشته‌ام ولى مصباح فقط اولين كتاب اوست و معلوم نيست اين كتاب را در اوايل جوانى نوشته باشد.

٣. سيدبن طاووس كتاب المحجه را در ٦١ سالگى نوشته و در آن از كتاب لهوف كه نگارش آن را توفيق‌