ماهنامه موعود
(١)
شماره هشت
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
نقطه عطف
٢ ص
(٤)
امام خمينى و رسالت جهانى انقلاب اسلامى
٤ ص
(٥)
1 نفى وابستگى به شرق و غرب
٥ ص
(٦)
2 احياى هويت اسلامى مسلمانان
٦ ص
(٧)
3 گسترش نفوذ اسلام در جهان
٦ ص
(٨)
4 ايجاد حكومت جهانى اسلام
٧ ص
(٩)
امام عصر، عليه السلام واسطه فيض و تجليگاه لطف پروردگار
١٠ ص
(١٠)
واسطه فيض و تجليگاه لطف پروردگار
١١ ص
(١١)
كوفه را نديده ام امّا
١٥ ص
(١٢)
عريضه
١٦ ص
(١٣)
حجّت موجه ما
٢٠ ص
(١٤)
تكليف عاشقان
٢٣ ص
(١٥)
تحقيق درباره اوّلين اربعين
٢٤ ص
(١٦)
مقدمه
٢٤ ص
(١٧)
خون شد دل آيينه ها پس كى مى آيى؟
٢٨ ص
(١٨)
شراب آخرين
٢٩ ص
(١٩)
گياه عطش
٢٩ ص
(٢٠)
بيرق عشق
٢٩ ص
(٢١)
بحران رهبرى
٣٠ ص
(٢٢)
كسى كه مى آيد
٣٥ ص
(٢٣)
گفتگو درباره امام مهدى عليه السلام- قسمت پنجم
٣٦ ص
(٢٤)
به قدر يك دعا
٤١ ص
(٢٥)
دوست جوان موعودى من!
٤٧ ص
(٢٦)
دست يارى
٤٨ ص
(٢٧)
غرب و توسعه، ما و استراتژى انتظار
٤٩ ص
(٢٨)
ندبه هاى دلتنگى
٥١ ص
(٢٩)
ميزگرد فرهنگى
٥٢ ص
(٣٠)
موعود
٥٢ ص
(٣١)
پيروزى متقين
٥٨ ص
(٣٢)
رويكرد غرب و مسيحيت به معنويت و مهدويت
٦٢ ص
(٣٣)
نسيم صبحگاهى
٦٤ ص
(٣٤)
نامه رسيده
٦٦ ص
(٣٥)
پاسخ به نامه رسيده
٦٧ ص
(٣٦)
معرفى كتاب
٧٠ ص
(٣٧)
امام مهدى (عج)، ازولادت تا ظهور
٧٠ ص
(٣٨)
مهر محبوب
٧٠ ص
(٣٩)
درساحل انتظار
٧١ ص
(٤٠)
دُرّ و صدف
٧١ ص
(٤١)
شرح دعاى ندبه
٧٢ ص
(٤٢)
برگ اشتراك موعود
٧٧ ص
(٤٣)
بقيةاللَّه يادگار خدا
٧٨ ص
(٤٤)
نگرشى بر دوران غيبت صغرى و نقش نواب خاص
٨٤ ص
(٤٥)
3 انتخاب نواب خاص از طرف امام زمان عليه السلام
٨٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - به قدر يك دعا

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه چشمهاشان را به اميد زيارت جمالش مى‌گشايند.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه به عشق زندگى در عصر ظهورش نفس مى‌كشند.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه به هر محفلى مى‌روند بدان هواست كه شايد محبوب نظر لطفى بر آن محفل داشته باشد و اينان بهره‌مند شوند.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه آرزويى جز كسب رضاى او و هدفى جز خدمت به او ندارند.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه هميشه از اعمالشان شرمنده‌اند و عذرخواه و هميشه در اميد به لطفش برافروخته‌اند و شادان.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه گرد پاى دوستانش را سرمه چشم مى‌كنند و بر دستى كه نام مبارك او را نگاشته بوسه مى‌زنند.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه بر پيشانى همنام او به عشق معشوق بوسه مى‌زنند و بر سادات به جهت قرابت با او ارادت مى‌ورزند.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه براى او نفس مى‌كشند، براى او زندگى مى‌كنند و براى او جان مى‌دهند.

نمى‌گوييم از آنان باشيم كه شيفته و شيداى مهدى اند و جز بر او و دوستداران او بر كس ديگرى مهر نمى‌ورزند.

بيايد حداقل به قدر يك دعا به يادش باشيم و با صلواتى براى سلامتيش عشق خود را نسبت به او ابراز كنيم؟!

آيا اين كار سختى است براى كسى كه ما به دست او روزى مى‌خوريم و به بركت وجود او نفس مى‌كشيم و به دعاى او زندگى مى‌كنيم و بر مشكلات فائق مى‌آييم كه خود فرموده است:

انا خاتم الاوصياء و بى يدفع اللَّه البلاء عن اهلى و شريعتى‌[١]

من آخرين وصى هستم و خداوند به وسيله من بلاها را از كسان و شيعيانم دفع مى‌كند.

مولا على بن موسى الرضا عليه السلام نيز فرموده‌اند:

ان الارض لاتخلوا من أن يكون فيها امام منّا[٢]

و حقيقت آن است كه زمين از وجود امامى از ما خالى نمى‌ماند.

و دليل اين در روايتى از حضرت صادق عليه السلام آمده است كه:

لو بقيت الارض بغير امام لساخت‌[٣]

اگر زمين بدون امام باشد فرو رود) و از هم بپاشد (

و مدام اين بيان مولا را مدّ نظر داشته باشيم كه:

و اكثر الدّعاء بتعجيل الفرج فان ذلك فرجكم‌[٤]

براى فرج من زياد دعا كنيد، چراكه اين زياد دعا كردن خود فرج و گشايش در كارهاى شما است.

پى‌نوشتها:


[١]. الاحتجاج- ج ٢، ص ٢٨٩.

[٢]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٠.

[٣]. كمال الدين، ج ١، ص ٢٣٩.

[٤]. اصول كافى، ج ١ مترجم، ص ٢٥٢.

[٥]. كمال الدين، ج ١، ص ٤٥٥.