ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - تكليف عاشقان
تكليف عاشقان
از جمله تكاليف معين و مشخصى كه هركس در روزگار غيبت امام زمان عليه السلام ملزم به رعايت آن است؛ مراقبه نفس است كه سختترين اين تكاليف نيز محسوب مىشود و چگونگى آن را در شيوه نامههاى مراقبه شرعى ذكر كردهاند.
نويسنده كتاب خرابات بطور گسترده و مبسوط از اين شيوههاى مراقبه در كتاب خود ياد كرده كه يكى از آنها حالت مراقبه با امام عصر، ارواحنا فداه، است.
به نوشته ايشان، مراقبه يعنى اينكه انسان با يقين كامل، حضرت را در تمام حركات و سكنات، كارها و سخنان خود، حاضر و ناظر بداند و اطمينان داشته باشد كه ايشان لحظهاى و دقيقهاى از خلق جدا يا غافل نمىشوند.
اگر براى مدتى شاگرد و همنشين مرشد يا پير رياضت كشيده آگاه و صاحب بصيرتى باشى كه بتواند افكار و باطن تو را بخواند و وقوف بر نيات تو داشته باشد، چه مىكنى؟
بى ترديد آن چنان مراقب افكار و اعمال ظاهرى و باطنى خود خواهى بود و چنان رعايت ادب و حرمت خواهى كرد كه مبادا كوچكترين خطايى در رفتار و نشست و برخاست و خوردن و آشاميدن و عبادت در مقابل او از تو سر بزند. قطعاً در اين مدت سعى خواهى كرد كه از همه اعمال و رفتار زشت و زننده پرهيز كنى مبادا كه سزاوار ملامت مرشد شوى و از همنشينى با تو كناره گيرد و يا از منزلتت چيزى كاسته شود. وى سپس مىافزايد: خدا را گواه مىگيرم كه بيشتر مردم در اين عصر امام زمان خود را از كم پايهترين معلمان اين زمان غافلتر تصور مىكنند و گمان مىبرند كه امام زمان آنها (عج)، چون از منظر مردم غايب است از ظاهر و باطن آنها هم بى خبر است. در حالى كه نمىدانند ايشان در همه شهرها حاضرند و بر همه گمانها ناظر، اما، غايب از نظر، تصور مىكنند كه امامشان نمىداند كه به چه كار مشغول اند و روز و شب خود را چگونه با بيهودگى سپرى مىكنند. همين امر باعث مىشود كه بىاعتناييها و مخالفتها با ايشان كنند و حتى با انواع و اقسام آزار و اذيت ايشان را برنجانند و عوامل دورى و انزجار آن حضرت را فراهم آورند. اينان در هر ساعت و لحظه و دقيقهاى با روى آوردن به اعمال خلاف و ناشايست ايشان را غمگين و مغموم مىكنند و هر لحظه غمى بر غمهاى ايشان مىافزايند. اما، جالب اينجاست كه خود را هم از مطيعان و شيعيان و دوستان آن عزيز مىدانند و لاف دوستى و پيروى و جان نثارى در ركاب آن حضرت مىزنند و از خدا و رسول و ائمه عليه السلام شرم ندارند. گمانشان بر اين است كه امامشان از آنان غافل است و از حركات ناشايستشان خرسند.
عزيزان! بدانيد كه اگر پيوسته مراقب اعمال خود باشيد و ايشان را حاضر و ناظر كارها بدانيد به جايگاهى مىرسيد كه لم يخطر على قلب بشر و كم كم همه حركات شما موافق رضا و ميل آن حضرت خواهد شد. كسى كه رضاى او، رضاى خداست.
بار ديگر تأكيد مىكنم كه هيچ دوستى از دوستان خدا و هيچ مخلصى از مخلصان درگاه حق به اين درجه نرسيده است مگر از مراقبه، علاوه بر اين بايد بدانى كه اعمال هر روز و هر شب تو در روزهاى، دوشنبه و پنجشنبه به امام زمان تو و ساير ائمه هدى عليه السلام و پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم عرضه مىشود و آنان آگاه از كنشهاى تواند.