ماهنامه موعود
(١)
شماره هشت
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
نقطه عطف
٢ ص
(٤)
امام خمينى و رسالت جهانى انقلاب اسلامى
٤ ص
(٥)
1 نفى وابستگى به شرق و غرب
٥ ص
(٦)
2 احياى هويت اسلامى مسلمانان
٦ ص
(٧)
3 گسترش نفوذ اسلام در جهان
٦ ص
(٨)
4 ايجاد حكومت جهانى اسلام
٧ ص
(٩)
امام عصر، عليه السلام واسطه فيض و تجليگاه لطف پروردگار
١٠ ص
(١٠)
واسطه فيض و تجليگاه لطف پروردگار
١١ ص
(١١)
كوفه را نديده ام امّا
١٥ ص
(١٢)
عريضه
١٦ ص
(١٣)
حجّت موجه ما
٢٠ ص
(١٤)
تكليف عاشقان
٢٣ ص
(١٥)
تحقيق درباره اوّلين اربعين
٢٤ ص
(١٦)
مقدمه
٢٤ ص
(١٧)
خون شد دل آيينه ها پس كى مى آيى؟
٢٨ ص
(١٨)
شراب آخرين
٢٩ ص
(١٩)
گياه عطش
٢٩ ص
(٢٠)
بيرق عشق
٢٩ ص
(٢١)
بحران رهبرى
٣٠ ص
(٢٢)
كسى كه مى آيد
٣٥ ص
(٢٣)
گفتگو درباره امام مهدى عليه السلام- قسمت پنجم
٣٦ ص
(٢٤)
به قدر يك دعا
٤١ ص
(٢٥)
دوست جوان موعودى من!
٤٧ ص
(٢٦)
دست يارى
٤٨ ص
(٢٧)
غرب و توسعه، ما و استراتژى انتظار
٤٩ ص
(٢٨)
ندبه هاى دلتنگى
٥١ ص
(٢٩)
ميزگرد فرهنگى
٥٢ ص
(٣٠)
موعود
٥٢ ص
(٣١)
پيروزى متقين
٥٨ ص
(٣٢)
رويكرد غرب و مسيحيت به معنويت و مهدويت
٦٢ ص
(٣٣)
نسيم صبحگاهى
٦٤ ص
(٣٤)
نامه رسيده
٦٦ ص
(٣٥)
پاسخ به نامه رسيده
٦٧ ص
(٣٦)
معرفى كتاب
٧٠ ص
(٣٧)
امام مهدى (عج)، ازولادت تا ظهور
٧٠ ص
(٣٨)
مهر محبوب
٧٠ ص
(٣٩)
درساحل انتظار
٧١ ص
(٤٠)
دُرّ و صدف
٧١ ص
(٤١)
شرح دعاى ندبه
٧٢ ص
(٤٢)
برگ اشتراك موعود
٧٧ ص
(٤٣)
بقيةاللَّه يادگار خدا
٧٨ ص
(٤٤)
نگرشى بر دوران غيبت صغرى و نقش نواب خاص
٨٤ ص
(٤٥)
3 انتخاب نواب خاص از طرف امام زمان عليه السلام
٨٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٣ - شرح دعاى ندبه

مرغهاى كوچكى بودند برانگيخت و هر كدام سه دانه سنگ كوچك به منقار و دو چنگال داشتند. و تمام آن صدهزار را هلاك نمودند و احدى از ايشان جان به در نبرد. وجبابره ديگر هم كه نسبت به اين خانه قصد سوء نمودند، يا هلاك شدند يا مبتلا به بلاهاى سخت گرديدند. و مانند آنكه بيماران در آن استشفاء نموده، شفا يافتند.

فيه آيات بينات مقام ابراهيم، و من دخله كان آمناً

و در آن مكه نشانه‌هاى واضح است، مانند مقام ابراهيم، و هر كه داخل آن شود ايمن است.

شرح آيات واضحه‌اى كه در اطراف خانه مى‌باشد بسيار است:

اول) مقام ابراهيم، عليه السلام، و آن به قولى عرفات و منى و مشعر و منى و جمرات ثلاث و به قولى تمام حرم است. ولى بنا بر مشهور، مكان معينى است در مسجدالحرام، كه نماز طواف در آن خوانده مى‌شود.

واتّخذوا من مقام ابراهيم مصلى‌[١]

و از حضرت صادق، عليه السلام، پرسيدند: مردى طواف واجب به جا آورد و فراموش كرد كه نماز آن را نزد مقام بخواند. فرمود: بايد در مقام نماز طواف را بخواند، اگر چه روزگارى گذشته باشد؛ و استشهاد به آيه نمود.

و سنگى كه در اين مقام نصب شده، نشانه حقانيت ابراهيم، عليه السلام، است، كه پاهاى خود را بر آن نهاده، و اثر قدم آن حضرت باقى مانده است و از حضرت باقر، عليه السلام، رسيده است كه سه سنگ است كه آنها را از بهشت بر روى زمين آورده‌اند: سنگ مقام ابراهيم، و سنگ بنى‌اسرائيل كه در بيت المقدس است، و حجرالاسود كه اول مانند كاغذ سفيد بوده و از ملامسه خطاكاران سياه شده است.

دوم) حجرالاسود.

سوم) حطيم، و آن مابين باب كعبه و حجرالاسود است كه در آن دعا مستجاب مى‌شود. و در خبر است كه: توبه آدم در حطيم بوده است.

و بهترين بقاع روى زمين است و در خبر است كه:

ان تهّيأ لك ان تصلّى كلها الفرائض و غيرها عند الحطيم، فافعل، فانه افضل بقعة على وجه الارض و بعدة الصلواة فى الحجر افضل؛

يعنى، اگر براى تو مهيا شود كه تمام نمازهاى واجب و غير واجب خود را در حطيم بخوانى، چنان كن! كه آن بهترين مكانها روى زمين است. و بعد از آن، نماز در حجر اسمعيل افضل است.

ابوحمزة ثمالى، قدس سره، گويد: حضرت زين‌العابدين، عليه السلام، فرمود: كدام مكان بهترين جاهاى روى زمين است؟ جواب گفتم: خدا و رسول و فرزند رسول داناترند. فرمود: بهترين مكانها مابين ركن و مقام است واگر كسى نهصد و پنجاه سال- كه مقدار عمر نوح است- زندگانى كند و تمام آن را در اين مكان به عبادت بسر برد به طورى كه قائم الليل و صائم النهار باشد و داراى ولايت ما نباشد، هيچ فايده و ثوابى براى او نيست.

چهارم) اركان كعبه است. حضرت صادق، عليه السلام، فرمود:

الركن اليمانّى بابنا الذى ندخل منه الجّنة

يعنى، ركن يمانى، درى است كه ما از آن داخل بهشت مى‌شويم.

و نيز در خبر است كه: هر زمانى باريدن باران از جانب ركن يمانى باشد، فراوانى نعمت در يمن حاصل شود و اگر از طرف ركن شامى باشد، در شامات نعمت فراوان شود و هر گاه تمام خانه را فرا گيرد، در همه نواحى و شهرها نعمت بسيار، و مردم به خوشى زندگانى كنند.

پنجم) چاه زمزم است. و در زمينى كه هيچ آبى نبوده و نيست، ظاهر شدن اين چشمه نعمت بزرگى است از فضل خدا، كه معجزه و كرامتى است از اسماعيل، عليه السلام.

و قلت انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً

و درباره اهل بيت پيغمبر، صلّى الله عليه و آله، آيه تطهير را فرستادى و فرمودى: خداوند اراده‌اش تعلق گرفته كه برطرف كند از شما نقص و پليدى را، و پاك و پاكيزه گرداند شما را به پاكى تمام.

شرح وظيفه سيزدهم: اعتقاد به پاكى پيغمبر، صلّى الله عليه و آله، و ائمه و معصوميت ايشان به حكم آيه تطهير. همه مفسرين و علماى اهل سنت متفق‌اند كه اين آيه درباره پيغمبر، صلّى الله عليه و آله، و على و فاطمه و حسن و حسين، عليهم السلام، نازل شده، روايات كثيره از طرق عامه و خاصه بر طبق اين معنا رسيده است. و مسند احمد بن حنبل به چند طريق، در جمع بين‌