ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - كثرت غيب در عالم شهود
امام زمان (ع) تجلّى شهود و غيب
على كريمى جهرمى
مجموعه معانى جهان، بر دو گونه است: «غيب» و «شهود» كه در لسان قرآن كريم، به عنوان غيب و شهادت ذكر شدهاند و ما خداوند متعال را به عنوان «عالِم الغيب و الشهادة؛ داناى نهان و آشكار» مىخوانيم.
«شهود» عبارت از مطالبى است كه در قلمرو حس ظاهرى است و مىتوان آن را مشاهده كرد و يا با يكى از حواس ظاهرى ديگر حس كرد.
قسم دوم، معانيى است كه از ديد انسان دور بوده، قابل مشاهده و ديدار نيست و حواس ظاهرى انسان از درك آن، عاجز و ناتوان است.
كثرت غيب در عالم شهود
از مظاهر قدرت باهره خداوند متعال، بسيارى از امور غيبى، در متن و بطن عالم شهود است و برخلاف تخيلات آنان كه مىپندارند، اين عالم، جهان شهود خالص بوده و به كلى از غيب جداست، در لابلاى امور مشهود و عناصر ديدنى و در ميان اشياى محسوس، مطالب غيبى فراوانى نهفته است. بدن انسان از عناصر عالم ماده، جزء مقوله شهود است، اما روح او از مقوله غيب مىباشد؛ چنانكه انسان در مواقع كسالت و بيمارى، احساس درد مىكند وليكن به هيچ قيمتى نمىتواند درد را نشان بدهد و حتى اين مطلب، براى اطباى حاذق و متخصص نيز، قابل نشان دادن نيست و امكانات بسيار گسترده پزشكى نيز نتوانسته است اين مشكل را حل كند و يا دست كم غيبهاى مربوط به رشته خود را به مرحله