ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٢ - ديدار با امام زمان (ع)؛ هست ها و بايدها
\* لطفاً يكى از تشرفاتى را كه بيش از ديگر تشرفات در خاطرتان نقش بسته و آنها را تحت تأثير قرار داده است براى ما نقل كنيد.
حجتالاسلام و المسلمين آقا تهرانى: بعضىها واقعاً نسبت به حضرت توجه ويژهاى داشتهاند. البته اگر ما خودمان چنين حال و روحيهاى نداريم بهتر است از توصيههاى مرحوم امام خمينى (ره) تبعيت كنيم و حداقل حالات ديگران را انكار و تكذيب نكنيم. هرجا ما دليل قاطعى براى رد كردن نداشتيم بهتر است سكوت كنيم. كم نبودهاند آنهايى كه توفيق ديدار حضرت نصيبشان شده ولى اهل حرفزدن و لو دادن ماجرا نبودهاند. اينهايى كه در شهرهاى مختلف مثل قم، تهران و جاهاى ديگر دستگير مىشوند كه مدعى ارتباط و تشرف دائم هستند هم آثار كذب و دروغ از سر و رويشان مىبارد و هم بايد آنها را به شدت تكذيب كرد چون موضوع را واقعاً لوث مىكنند. امام (ع) به فكر امت خويش هستند و صراحتاً فرمودند:
إنّا غير مهملين لمراعاتكم و لاناسين لذكركم.
ما در امور شما كوتاهى نمىكنيم و از ياد شما غافل نيستيم.
اصلًا جالب نيست كه امامى به ياد امت و پيروانش نباشد. بزرگان ما در اين مسير توفيقاتى نصيبشان مىشد و به خدمت حضرت مىرسيدند.
سالهاى قبل در قم شخصى بوده كه الان اسم و مشخصاتش را به خاطر نمىآورم. او از خداوند متعال طلب فرزند كرده بود ولى جواب نگرفته بود. براى همين تصميم مىگيرد كه چهل شب چهارشنبه به مسجد جمكران برود. با ماشينى كه داشت از پل آهنچى و پل حجتيه چند تا زائر را هم مجانى به همراه خود مىبرد. خودش نقل مىكرد؛ يكى