پس از برگزارى موفق هجده نشست مهدوى، در واپسين روزهاى خرداد ماه شاهد برگزارى نوزدههمين نشست از سلسله نشستهاى فرهنگ مهدوى بوديم كه در روز پنجشنبه ٢٤/ ٣/ ٨٦ در محل سالن اجتماعات مركز آفرينش هاى كانون پرورش فكرى به انجام رسيد. اين نشست با تلاوت آياتى چند از كلام الله مجيد و پخش سرود ملى و زمزمه جانبخش دعاى سلامتى امام عصر (ع)، آغاز شد. آنگاه كليپى به مناسبت هتك حرمت مجدد به آستان مبارك و حريم قدس امامين همامين عسكريين (ع) به نمايش رفت. پس از كليپ، همچون نشست هاى قبل جناب آقاى شفيعى سروستانى دبير محترم سلسله نشست ها پس از بياناتى در خصوص مهمترين مسائل فرهنگى جهان اسلام، سخنران محترم اين ماه را معرفى نمودند.

تشرفات بين نفى و اثبات؛ ديدار با حضرت مهدى (ع) آرى يا نه؟

عنوان حاضر، موضوع نوزدهمين نشست اين مجموعه بود كه استاد گرانقدر حضرت حجت الاسلام والمسلمين على اكبر مهدى‌پور نويسنده، صاحب‌نظر مباحث مهدوى و صاحب مقالاتى چند در اين زمينه آن را براى حاضران بيان نمودند. استاد مهدى‌پور، كلام خويش را اين گونه آغاز كردند: در بحث تشرفات آنچه جاى ترديد نيست، ديدار افرادى در زمان حيات امام عسكرى (ع) با امام مهدى (ع) است و در اب دوران غيبت صغرا (٣٢٩ ٢٦٠ ق) نيز افرادى به واسطه نوّاب اربعه به محضر امام مهدى (ع) مشرّف شده‌اند. شعبان سال ٣٢٩ ق (آغاز غيبت كبرا) كسى به محضر امام زمان (ع) رسيده است؟ با توجه به اينكه در آخرين توقيع ايشان به على بن محمد سمرى (نايب خاص چهارم) آمده «كسى كه ادعاى ديدار با امام را پيش از خروج سفيانى و صيحه آسمانى در بنمايد، دروغگوى افترا زننده است.» پس آيا امكان تشر دوران غيبت كبرا وجود دارد؟ افراد مختلف به اين پرسش، پاسخ‌هاى مثبت و منفى داده‌اند كه به چند نمونه اشاره مى‌كنيم:

سيد مرتضى علم‌الهدى: كسى كه نمى‌تواند ادعا كند كه سى در دوران غيبت كبرا، نمى‌توان به محضر امام عصر (ع) رسيد، چون هر كس از حال خود خبر دارد ابن قولويه اعلام كرده كه مى‌توان به محضر امام عصر (ع) رسيد، شيخ طوسى در كتاب غيبت گفته است كسى كه خدمت امام نمى رسد، حتما قصور و تقصيرى دارد و بايد در اعمالش تجديد نظر كند. كراجكى در كنزالفوائد و طبرسى در اعلام الورى، كلام سيد مرتضى و شيخ طوسى را تأييد و نقل كرده اند. سيد بن طاووس به شفافى بيان كرده كه راه براى رسيدن به محضر امام باز است. آخوند خراسانى در كفايه بيانى كرده افرادى پيدا مى‌شوند كه خدمت امام مى‌رسند و حكم خدا را از دو لب حجت خدا مى‌شوند، ولى نمى‌توانند ابراز كنند. مرحوم نائينى و شيخ محمد حسين اصفهانى (مفتقر) گفته‌اند: ما احتمال نمى‌دهيم افرادى به محضر امام‌