در گوشه و كنار شهرهاى اسپانيا، در ميان آن همه جلوه‌گرى‌هاى زيبا و دلرباى طبيعت كه مى‌تواند هر بيننده‌اى را غرق در تماشاى خود كند، مناظر جالبى به چشم مى‌خورد كه در ساير نقاط اروپا ديده نمى‌شود.

اين‌ها مناظر طبيعى نيستند، بلكه ساخته‌هاى دست بشرند و هر يك از آن‌ها ٧٠٠ تا ١٠٠٠ سال از عمرشان مى‌گذرد، امّا در عين حال، به قدرى مؤثر و جالبند كه از همه چيز، بيشتر توجه تماشاكنندگان كشور اسپانيا را به خود جلب مى‌كنند. اين‌ها آثار و عمارت‌هايى است كه از زمان حكومت مسلمين در اسپانيا به يادگار مانده است و عظمت و جلال و ابهت تمدن مسلمانان را در خاطر هر بيننده‌اى زنده مى‌سازد. گرچه تماشاى مسجد «الحمراء»، مسجد «قرطبه»، گلدسته «ژيرالدا» و عمارت «القصر» در «اشبيليه» و قصر «الحمراء» در «غرناطه»، هر كس را مجذوب خود مى‌كند، امّا براى مسلمانان جلوه و تأثير ديگرى دارد و خاطره‌هاى شيرين و تلخى را زنده مى‌كند.

شيرين از اين جهت كه در لابلاى كاشى‌كارى‌هاى زيبا و سقف‌هاى مقرنس و ايوان‌هاى مرتفع آن، آثار يك تمدن خيره‌كننده و پر ابهت ديده مى‌شود و عظمت و جلال ٧ قرن حكومت مسلمين را به ياد مى‌آورد؛ و تلخ از اين جهت كه بلافاصله انسان را به ياد انقراض اين تمدن بزرگ مى‌اندازد و به خاطر مى‌آورد كه اروپاى مسيحى، چگونه توانست با نقشه‌هاى مرموز و خطرناك، جاى پاى خود را در ين سرزمين زيبا، باز كند و دست مسلمانان را از آن كوتاه نمايد.

به ياد مى‌آورد كه چگونه دستگاه استعمارگر مسيحى، توانست جوانان مسلمان را از مسير دينى خود باز دارد و آنان را به ظواهر فريبنده و هوس‌رانى‌ها و بى‌بند و بارى‌ها سوق دهد و آن گاه در يك فرصت مناسب بر آنان بتازد، آنان را قتل عام نموده، سرزمين اندلس را از خون خواب رفته آنان رنگين سازد. آن گاه در نظر مى‌آورد كه در پاى هر يك از اين عمارت‌ها و در زير هر قدم كه در اسپانياى زيبا برمى‌دارد اجساد به خون آغشته صدها پير و جوان مسلمان نهفته شده و گويا از خون آن‌هاست كه اين همه لاله‌هاى سرخ و گل‌هاى رنگارنگ خودنمايى مى‌كند.

اينجاست كه به دنبال آن شوق و شادى زودگذر، اشك غم بر گونه‌هاى هر مسلمان غيور، جارى مى‌گردد، دندان به هم مى‌فشارد و خون در عروقش به جوش مى‌آيد.

البته نبايد فراموش كرد كه اسپانيا، تنها سرزمينى نيست كه مورد توجه دستگاه مخرب دشمنان اسلام قرار گرفته و مردم آن، تنها ملتى نيستند كه گرفتار حملات بى‌رحمانه آنان شده‌اند؛ بلكه تاريخ، امثال اين قضيه را مكرر نشان مى‌دهد. و از قرن چهارم هجرى كه اروپاى مسيحى، متوجه عظمت تمدن و حكومت اسلامى و خطر عميق آن براى دستگاه پاپ و كليسا شد، مشابه اين وقايع در گوشه و كنار كشورهاى اسلامى فراوان به چشم مى‌خورد كه يكى از نمونه‌هاى روشن آن، جنگ‌هاى ويران كننده است. اگر ايران عزيز ما، بلكه تمام كشورهاى پهناور اسلامى، روزى پايمال سربازان جسور و بى‌رحم مغول شد و هنوز بعد از گذشت قرن‌ها، نتوانسته خسارت‌هاى آن را كاملًا جبران كند، در اثر تحريمات پاپ و كليسا بوده است. ٤

جوانان عزيز! تاريخ باز هم تكرار مى‌شود. هنوز هم كليسا، هراس و ترس خود را از نفوذ و پيشرفت سريع اسلام از دست نداده و هنوز هم نقشه‌هاى ماهرانه خود را فراموش نكرده است، امروز هم ايادى همان كليسا كه تمدن درخشان اسپانيا را به آن روز سياه نشاندند، فعاليت خود را در سرزمين‌هاى سرزمين‌هاى كوچك و بزرگ اسلامى رها نكرده‌اند و هم‌اكنون نيز مشابه همان روشى كه شش قرن قبل داشته‌اند، در كشورهاى اسلامى تكرار مى‌كنند.

اميد است با تذكر اين تاريخچه كوتاه، بتوانيم افكار شما جوانان مسلمان غيور را درباره نقشه‌هاى شوم و خطرناك آن‌ها روشن سازيم.

اسپانيا يا سرزمين مسلمين، عقده‌اى بود كه دل‌هاى ارباب كليسا را سخت مى آزرد و شعاع اين روزنه نورانى در دامان اروپاى سياه و تيره بخت، چشمان آنان را خيره كرده بود. پيش‌بينى مى‌شد اروپاى مسيحيى در ظرف مدت كوتاهى، تبديل به يك قاره اسلامى شود؛ زيرا صداى سم اسب‌هاى مسلمين، از قله كوه‌هاى «پيوند» در ميان آسمان فرانسه برمى‌خاست و در ناقوس كليساها منعكس مى‌شد و گوش پاپ و ساير رهبران نصرانى را به شدت آزار مى‌داد.

شايد از همان روزها بود كه كليسا بيدار شد، متوجه خطر شد و تصميم خود را گرفت. تا به هر گونه كه مى‌تواند و به هر وسيله‌اى كه ممكن است، چه وسايل مشروع و چه دسيسه‌هاى سياسى و ناجوان‌مردانه، از پيشرفت سريع در اروپا كه تنها مركز نفوذ كليسا بود، جلوگيرى كند.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سرزمين خاطره‌ها، ص ٧.

[٢]. تاريخ حكومت مسلمين، ص ٢٠٤.

[٣]. اندلس، نام قديمى كشور اسپانيا بوده است.