ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - جوخه هاى مرگ آمريكا
همچنان جوخههاى مرگ در عراق كار عوامل ايرانى است كه سعى دارند يك حكومت مذهبى را در عراق ايجاد كنند. نظر شما در اين خصوص چيست؟ كدام كشور در ايجاد جوخههاى مرگ سابقهدار است؟
جوخههاى مرگ در طول نيمقرن اخير براى اهداف كثيف و اكثراً توسط آمريكا ايجاد شدهاند. هيچ مدركى هنوز به دست نيامده است كه نشان بدهد كشور ديگرى غير از آمريكا در ايجاد اين جوخههاى مرگ دست داشته است. آمريكا حدوداً يكصد و پنجاه هزار نيرو در عراق دارد و براى حفظ اين نيروها حتماً فعاليتهاى اطلاعاتى دقيق و گستردهاى را هدايت مىكند. هيچ دليلى وجود ندارد كه شورش و جوخههاى مرگ را به كشور ديگرى نسبت دهيم. چرا كه اين آمريكاست كه مىخواهد شورش در عراق ادامه پيدا كند تا حضور نيروهاى خود را توجيه كند. كشورهاى ديگر نه نيرويى در عراق دارند كه بخواهند آنها را حفظ كنند و نه اهدافى را در عراق دنبال مىكنند. اگر كشورهاى ديگر مىخواستند عراق را تحت استثمار خود درآورند، زودتر از آمريكا اين كار را مىكردند. مخصوصاً كشور ايران كه همسايه كشور عراق است دوست دارد امنيت در اين كشور برقرار باشد تا امنيت خودش به خطر نيفتد. آمريكا از طرفى دوست دارد كه چيزهاى ناروا و نامربوطى را به ايران نسبت دهد تا شايد بتواند حمله به اين كشور را توجيه كند.
\* عوامل اصلى ايجاد و توسعه واحد ويژه كماندوهاى پليس چه افرادى هستند و سابقه آنها چيست؟
عوامل تشكيل اين گروه از طرف آمريكايىها «جيمز استيل» و «استيون كستيل» هستند. جيمز استيل عامل اصلى تشكيل گروه ويژه كماندوهاى پليس است كه در عمليات ضدّ شورش در بسيارى از كشورها دخيل بوده است. وى رئيس نيروهاى ويژه ارتش آمريكا در زمان جنگ ويتنام بود كه دندان خود را در اين جنگ از دست داد و سپس رئيس مأمورين نظامى آمريكا در كشور السالوادور، در زمانى بود كه اين كشور دوران جنگ سرد را مىگذراند.
افشاى خبر دستگيرى دو تبعه انگليسى كه با لباس محلى مقادير زيادى مواد منفجره با خود حمل مىكردند ثابت كرد كه انگليسىها با همدستى آمريكايىها در ترورهاى دولتى و كشتارهاى شهروندان دخيل هستند حتى سعى مىكنند با طراحى حمله عليه سنىها وانمود كنند كه شيعيان مسئل اين حملات هستند و سپس اعلام كنند كه اين درگيرىها نتيجه درگيرىها و اختلافات فرقهاى است. حتى با جاگذارى بمب در خودروها و منفجر كردن آنها با كنترل از راه دور مىخواهند وانمود كنند كه اينها حملات انتحارى هستند و مسلمانان را عامل اين حملات مىخوانند.
\* نقش رسانهها را در روشن نمودن جزئيات فعاليتها و عمليات ارتش آمريكا و انگليس در جنگ عليه ترور چگونه ارزيابى مىكنيد؟
كسانى كه رسانههاى آمريكايى و انگليسى را كنترل مىكنند، در واقع همان افرادى هستند كه از جنگ پيشگيرانه آمريكا و انگليس حمايت كردند و سياستهاى امپرياليستى اين دو كشور را تقويت مىكنند. رسانهها ابزار اصلى تبليغات ارتش آمريكا و انگليس هستند. گرچه رسانههاى اين كشورها ادعا مىكنند كه مستقل هستند ولى در عمل مىبينيم كه از محدوده خط قرمزى كه توسط دولت كشيده شده است تجاوز نمىكنند هيچگاه در رسانههاى اصلى اين كشورها نمىبينيم كه اجساد سربازان آمريكايى و يا انگليسى را نشان بدهند و يا اينكه از ضعف اين نيروها صحبت كنند و يا اينكه وانمود كنند كه در جنگ عليه ترور شكست خواهند خورد. در عوض مىبينيم كه درگيرىهاى داخلى عراق را به درگيرىهاى فرقهاى نسبت مىدهند. مثلًا سنىها را قربانيان اصلى خشونتهاى انتقامجويانه توسط شيعيان شورشى معرفى مىكنند ولى از دست داشتن عوامل نفوذى سيا در اينگونه درگيرىها حرفى به ميان نمىآورند. يا اينكه وزارت كشور را به خاطر داشتن يك رئيس شيعه عامل اصلى وقايع تروريستى معرفى مىكنند. خوب بود كه نقش رسانهها تنها به همين مسئله منتهى مىشد ولى متأسفانه نه تنها شاهد سانسور در رسانهها هستيم بلكه شاهد اطلاعرسانى غلط رسانهها هستيم مثل مقصر جلوه دادن درگيرىهاى داخلى عراق به شيعهها و سنىها به جاى معرفى نمودن عامل اصلى اين درگيرىها كه نيروهاى اطلاعاتى آمريكا هستند.
\* با ژورناليستهايى كه سعى دارند حقايق جنگ عراق و يا حقايق سياستهاى خارجى آمريكا و يا انگليس را فاش كنند چگونه برخورد مىشود؟
اين ژورناليستها حتىالامكان از سر راه برداشته مىشوند و اگر مقاومت كنند، كشته مىشوند. اخيراً هم ما شاهد كشته شدن سه ژورناليست عراقى بودهايم. يكى از آنها «ياسر صالحى» مىباشد كه اطلاعات مهمى را در خصوص تسليحات آمريكايى، جاگذارى بمب در خودروها و يا منشأ جوخههاى مرگ به دست آورده بود و قصد داشت گزارشهايى در اين خصوص منتشر كند ولى قبل از اينكه به هدف خود برسد توسط تكتيراندازهاى آمريكايى در يك ايستگاه بازرسى به قتل رسيد وى نيز مىخواست مداركى را از اقدامات تروريستى نيروهاى اطلاعاتى آمريكا و يا نيروهاى امنيتى عراق تحت كنترل آمريكا به دست بياورد و به نتايج خوبى هم رسيده بود. اين امر فقط در ميان ژورناليستهاى آمريكايى هم با محدوديتهاى زيادى روبهرو هستند و نمىتوانند آزادانه مطالب خود را در مطبوعات منتشر كنند.
پىنوشت:
برگرفته از: ويژهنامه خبرى صدا و سيماى برونمرزى.