١- پورداوود، ابراهيم: سوشيانت موعود مزد يسنا، اوت ١٩٢٧ ميلادى ٢- ذوقى نژاد، مهدى: انتظار، فروهر، سال ٢٥، شماره ٩ و ١٠ (آذر و دى ١٣٦٩)، ص ٣٢٠- رضى، هاشم: پايان جهان، معاد و رستاخيز، ظهور سوشيانت، فروهر، سال ٢٣، شماره ٧ و ٨ (مهر و آبان ١٣٦٧) ص ٣١- ٢٥.

٤- كزازى، ميرجلال الدين: مارهاى راز، نشر مركز، چاپ اول، ١٣٧٠.

٥- مشكور، محمد جواد: خلاصه اديان در تاريخ دينهاى بزرگ، انتشارات شرق، چاپ دوم، ١٣٦٢.

٦- ناس، جان: تاريخ جامع اديان، ترجمه على اصغر حكمت، انتشارات پيروز، چاپ دوم، ١٣٤٨.

پى نوشتها:

[١]. كلمه سوشيانس در اوستا سئوشيانت آمده است و در پهلوى سوشيانس يا سوسيوش يا سيوسوش گويند. اين كلمه از ريشه «سو» كه به معنى بهره و منفعت است. كلمه سود فارسى از همين ريشه و بنيان است. در خود اوستا سوشيانت نيز چنين معنى شده است. در فروردين يشت فقره ١٢٩ آمده است: «او را از اين جهت سوشيانت خوانند، براى آنكه به كليه جهان مادى سود و منفعت رساند» در تفسير پهلوى نيز آن را به سوشيانس «يى سوتو مند يى پروژكر» ترجمه كرده اند به عبارت ديگر سوشيانس به معنى رهاننده و نجات دهنده است.

در گاتها چندين بار حضرت زرتشت خود را سوشيانت يعنى نجات دهنده مى خواند. (يسنا ٥٣، قطعه ٢، يسنا ٤٥، قطعه ١١، يسنا ٤٨، قطعه ٩).

بسا در گاتها سوشيانت ها به صيغه جمع آمده است و زرتشت از آن ياران و حاميان و مبلغين دين خود را اراده كرده است. (يسنا ٣٤، قطعه ١٣، يسنا ٤٦، قطعه ٣، يسنا ٤٨، قطعه ١٢).

گذشته از اين مكررا در اوستا از سوشيانتهايى اسم برده شده كه در آخرالزمان ظهور كنند و بسا از سوشيانس اخيرى كه پس از ظهور او قيامت خواهد شد اسم برده شده است. «ابراهيم پورداوود»

[٢]. به معنى دادپرور، پرورنده قانون- نام مادر او «سروتت- فذرى» به معنى آن كه از پدرى نامى و مشهور است.

[٣]. به معنى دين پرور، نمازگزار- نام مادر او «ونگهو- فذرى» به معنى آن كه از پدرى نژاده و شريف است.

[٤]. به معنى مظهر قانون مقدس- نام مادر او «اردت- فذرى» يا «ويسپ- تئوروئيرى» به معنى همه را شكست دهنده است.

[٥]. ر. ك مقاله پايان جهان، معاد و رستاخيز، ظهور سوشيانت- هاشم رضى‌

[٦]. ر. ك رساله سوشيانت موعود مزديسنا ابراهيم پورداوود، ص ٤٧

[٧]. همان ماخذ ص ٢٥ و ٣٣.