در اين زمان قسط و عدل در سرتاسر جهان حاكم مى شود و جايى براى ظالمان باقى نمى ماند. اين در حالى است كه قبل از تحقق چنين روزى، ظلم و ستم سراسر دنيا را فراگرفته است. در روايتى از اهل سنت چنين آمده است:

«لتملات الارض ظلما و عدوانا ثم ليخرجن رجل من اهل بيتى حتى يملاها قسطا و عدلا كما ملئت ظلما و عدوانا»[١]

زمين پر از ظلم و كينه مى شود، سپس مردى ازاهل بيت من قيام مى كند تا زمين را پر از قسط و عدل كند همان گونه كه از ظلم و كينه پر شده بود.

پرشدن زمين از قسط و عدل نشانه اين است كه هيچ جايى براى ظلم باقى نمى ماند. در روايتى ديگر در تاكيد تحقق چنين روزى، از رسول خدا، صلى الله عليه وآله، نقل شده است كه مى فرمايد:

«لو لم يبق من الدنيا الا يوم لبعث الله عز و جل منا يملئوها عدلا كما ملئت جورا»[٢]

اگراز دنيا فقط يك روز باقى مانده باشد، خداى عزوجل مردى از ما را مبعوث مى كند كه دنيا را از عدل پر مى كند همان گونه كه از ظلم پر شده بود.

چنين روزى دين الهى بر ساير اديان غالب مى شود و هدف رسالت انبياى الهى محقق مى شود؛ چرا كه قرآن كريم در مقام هدف بعثت انبياء مى فرمايد:

«هُوَالَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ. وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ»[٣]

او كسى است كه رسول خود را همراه با هدايت و آيين حق فرستاده تا او را بر همه اديان پيروز كند، هر چند كه مشركان كراهت داشته باشند.»

استاد شهيد، مرتضى مطهرى پيروزى نهايى اهل حق را چنين توصيف مى كند:

«ظهور مهدى موعود حلقه اى است از حلقات مبارزه اهل حق و اهل باطل كه به پيروزى نهايى اهل حق منتهى مى شود.»[٤]

بيان ايشان درقسمتى ديگرچنين است:

«از مجموع آيات و روايات استنباط مى شود كه قيام مهدى موعود، عجل الله تعالى فرجه الشريف، آخرين حلقه از مجموع حلقات مبارزات حق و باطل است كه از آغاز جهان برپا بوده است. مهدى موعود تحقق بخش ايده آل همه انبياء و اولياء ومردان مبارزه راه حق است.»[٥]

براى رسيدن به اين هدف، بايد آمادگى لازم نيز در همه ما فراهم آيد و اين زمانى تحقق مى يابد كه در همه شؤون زندگى، اعم از كارهاى فردى و اجتماعى، اعمال ما بر راستى و درستى استوار باشد؛ و شايد به همين جهت است كه خداوند در همين آيه مورد بحث قبل از بشارت به آمدن حق و نابودى باطل، به ما اينگونه آموزش مى دهد كه چنين دعا كنيم:

«وَقُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً»[٦]

و بگو پروردگارا! مرا (در هر كارى) صادقانه وارد كن و صادقانه خارج نما، و از سوى خود سلطان و ياورى براى من قرار ده.

پى نوشتها

[١]. سوره نمل (٢٧)، آيه ٣٤.

[٢]. چون هرگاه بخواهند خبر قطعى از وقوع عملى بدهند با فعل ماضى مى آورند.

[٣]. با استفاده از سوره رعد (١٣)، آيه ١٧.

[٤]. سوره انبياء (٢١)، آيه ١٨.

[٥]. نهج البلاغه: خطبه ٥٠ (فيض الاسلام، عبده)

[٦]. نهج البلاغه (فيض الاسلام) خطبه ٩٦؛ (عبده) خطبه ٩٧.

[٧]. تفسير نورالثقلين، ج ٣، ص ٢١٣.

[٨]. همان، ص ٢١٢.

[٩]. كنزالعمال، ج ١٤، ص ٢٦٦، ح ٣٨٦٧.

[١٠]. المسند، ابن حنبل، ج ٢، ص ٧٧٤.

[١١]. سوره توبه (٩)، آيه ٣٣؛ سوره صف (٦١)، آيه ٩.

[١٢]. قيام و انقلاب مهدى، ص ٢٠.

[١٣]. همان، ص ٢٦.

[١٤]. سوره اسراء (١٧)، آيه ٨٠.