ماهنامه موعود
(١)
شماره هفت
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سالى كه گذشت
٢ ص
(٤)
شكوفه امامت بر شاخسار نبوت
٤ ص
(٥)
ويژگى هاى امامان معصوم عليهم السلام
٦ ص
(٦)
سوار در برف
١٤ ص
(٧)
در سايه هاى غدير
١٦ ص
(٨)
تكليف عاشقان
٢١ ص
(٩)
نوروز در آينه روايات
٢٢ ص
(١٠)
1 دسته اول روايات
٢٢ ص
(١١)
2 دسته دوم روايات
٢٤ ص
(١٢)
دعاى هنگام تحويل سال
٢٤ ص
(١٣)
1- اصل تحول
٢٤ ص
(١٤)
2- محور تحول (محول)
٢٥ ص
(١٥)
3- آواى توحيد (محول)
٢٥ ص
(١٦)
4 هدف تحول (محول اليه)
٢٥ ص
(١٧)
آداب دينى عيد نوروز
٢٥ ص
(١٨)
1 طهارت و پاكيزگى
٢٥ ص
(١٩)
2 هديه دادن
٢٦ ص
(٢٠)
3 ياد خدا
٢٦ ص
(٢١)
4 صله رحم و ديدار با دوستان
٢٦ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٢٧ ص
(٢٣)
كوكب هدايت
٢٧ ص
(٢٤)
لحظه اى نيست
٢٧ ص
(٢٥)
بيا
٢٨ ص
(٢٦)
عطر ميلاد
٢٨ ص
(٢٧)
عشق به خورشيد
٢٩ ص
(٢٨)
ريشه آئينه ها در باغ صبح
٤٠ ص
(٢٩)
خورشيد
٤٠ ص
(٣٠)
سروش مهر
٤٠ ص
(٣١)
دست خدا
٤١ ص
(٣٢)
خم غدير
٤١ ص
(٣٣)
ولايت مرتضى
٤١ ص
(٣٤)
واقعه غدير خم
٤٢ ص
(٣٥)
موعود جوان
٤٥ ص
(٣٦)
سخن اوّل موعود جوان
٤٦ ص
(٣٧)
انتظار
٤٧ ص
(٣٨)
شعر و ادب موعود جوان
٤٨ ص
(٣٩)
هركجاى جهان
٤٨ ص
(٤٠)
ارمغان
٤٨ ص
(٤١)
نوباران
٤٨ ص
(٤٢)
از ميان آثار رسيده
٤٩ ص
(٤٣)
باران كه هيچ
٤٩ ص
(٤٤)
مرا هم دعوت كردند، امّا
٥٠ ص
(٤٥)
با شما
٥٢ ص
(٤٦)
معرفى كتاب
٥٣ ص
(٤٧)
مهدى، عليه السلام و مسئله رجعت
٥٣ ص
(٤٨)
سيماى حضرت مهدى، عليه السلام، در قرآن
٥٣ ص
(٤٩)
مقتداى مسيح
٥٤ ص
(٥٠)
پيروزى نهايى حق بر باطل
٥٨ ص
(٥١)
عوامل حاكميت اهل باطل
٥٩ ص
(٥٢)
عامل اول ظهورباطل در چهره حق
٥٩ ص
(٥٣)
عامل دوم وحدت وانسجام اهل باطل
٥٩ ص
(٥٤)
مصاديق اين آيه
٦٠ ص
(٥٥)
رويكرد غرب و مسيحيت به معنويت و مهدويت
٦٢ ص
(٥٦)
ميعادگاه منتظران پرسش شما پاسخ موعود
٦٥ ص
(٥٧)
آخرين رهاننده
٦٧ ص
(٥٨)
بيا اى صاحب عصر!
٧٠ ص
(٥٩)
گفتگو درباره امام مهدى (ع)
٧٢ ص
(٦٠)
دليل علمى
٧٢ ص
(٦١)
نشانه هاى ظهور
٧٥ ص
(٦٢)
مقدمه
٧٥ ص
(٦٣)
نغمه هاى شوق
٧٨ ص
(٦٤)
نگرشى بر دوران غيبت صغرى و نقش نواب خاص (قسمت سوم)
٨٠ ص
(٦٥)
علل محفوظ ماندن مكتب تشيع ازاثرات منفى غيبت
٨٠ ص
(٦٦)
1 آمادگى افكار عمومى
٨١ ص
(٦٧)
2 بيدارى و هشيارى شيعيان
٨٣ ص
(٦٨)
تا دولت كريمه
٨٦ ص
(٦٩)
دوره صحافى شده موعود
٨٩ ص
(٧٠)
نامه هاى رسيده
٩٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٨ - تا دولت كريمه

حرفى و زبانى است).

برخى ديگر از روايات به نوعى ديگر، لزوم اقدامات عملى را- در قالب احترام به آن حضرت- مطرح مى سازند. مانند رواياتى كه مى گويند چون نام آن حضرت برده شده بلند شويد: چنانچه از امام صادق عليه السلام روايتى در اين خصوص وارد شده است. همچنين از عالم متبحر مرحوم، «سيد عبدالله» سبط محدث جزايرى نقل شده است كه خبرى بدين مضمون ديده است: روزى در مجلس امام صادق، عليه السلام، نام مبارك حضرت قائم، عليه السلام، برده شد و آن حضرت به جهت احترام بلند شدند.[١] البته در اين روايت و روايات اين گونه اى، هر چند به لزوم نوعى احترام به آن وجود مقدس اشاره شده است ولى برخى از بزرگان مفهوم بسيار وسيع ترى را از روايات برداشت نموده اند، مثلا بلند شدن به محض شنيدن نام آن حضرت را مبين آمادگى براى يارى رساندن به آن امام معصوم قلمداد كرده اند. از مجموع رواياتى كه در خصوص انتظار فرج و اهميت و ارزش آن وارد شده و ديدگاه هاى مختلفى كه در خصوص انتظار وجود دارد و نهايتا نظر امام خمينى (ره) و دو روايتى كه به صورت تمثيلى و نمادين نسبت به لزوم اقدامى عملى مطرح شد. به اين نتيجه ميرسيم كه انتظار زمانى ميتواند مفهوم واقعى خود را بيابد كه همراه با اقداماتى عملى جهت تحقق اهداف ظهور- مانند بسط عدالت- همراه باشد و در واقع اينگونه آمادگيها را در بطن خود داشته باشد و و اين مهمترين وظيفه منتظران مهدى، عليه السلام، است. به عبارت ديگر مهمترين وظيفه منتظران حضرت مهدى، عليه السلام، آن است كه چهارچوبى از انتظارى سالم و سازنده و منطقى و معقول براى خود ترسيم نمايند وجه تمايز انتظارى صحيح و سالم از انتظارى مخرب و مضر آن است كه انتظار صحيح در خود آمادگى و آماده كردن زمينه ظهور را مى پروراند.

خلاصه: در عصر غيبت در انتظار به سر مى بريم و انتظار حيات ما را شكل مى دهد. مهمترين وظيفه منتظران آن است كه انتظارى صحيح براى خود رقم بزنند. انتظارى كه بار عملى داشته باشد اين بار عملى در تلاش براى تحقق اهداف حضرت مهدى، عليه السلام، متجلى مى شود- هرچند موفقيت كامل به زمان ظهور بر مى گردد. تنها اين انتظار است كه خود آمادگى فردى و آماده كردن زمينه ظهور را مى پروراند و به راستى پيشقراولان تبيين اين انتظار سالم چه كسانى مى توانند باشند جز شما جوانان غيور و با ايمان؟

پى نوشت ها:


[١]. امامت و مهدويت. آيت الله صافى گلپايگانى. ج ١. ص ٣٨٦

[٢]. همان‌

[٣]. صحيفه نور. ج ٢٠. ص ١٩٦- ١٩٩

[٤]. همان‌

[٥]. همان‌

[٦]. همان‌

[٧]. همان‌

[٨]. همان‌

[٩]. وظيفه مردم در زمان غيبت امام زمان، عليه السلام، ميرزا محمدتقى موسوى اصفهانى. ص ٧

[١٠]. پيوند معنوى با ساحت قدس مهدوى. صدرالاسلام همدانى. ص ٢٤٠