ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - ولايت مرتضى

رستگارى جوى تا در حشر گردى رستگار

رستگارى چيست در دل مهر حيدر داشتن‌

همچو احمد پاى تا سرگوش بايد شد تو را

تا توانى امتثال حكم داور داشتن‌

امر حق فورى ست بايد مصطفى را در غدير

از جهاز اشتران ناچار منبر ساختن‌

بايدش دست خدا را فاش بگرفتن به دست‌

روبهان را آگه از سهم غضنفر داشتن‌

ذات حيدر افسر لولاك را زيبد گهر

تاج را نتوان شبه بر جاى گوهر داشتن‌

شير مردى چون على را تاج سلطانى سزاست‌

وان زنان را يك دو گز شلوار و معجر داشتن‌

بر زمين نام على از نوك ناخن بر نگار

تا توانى نقش دل بر گل مصوّر داشتن‌

شمع بودن سود ندهد شمس شو از مهر او

ذرّهاى از مهر او روشن كند آفاق را

چند بايد منّت از خورشيد خاور داشتن‌

عطر سايى چند بر خود رمزى از خلقش بگو

رقصد از وجد و طَرَب، خورشيد در وقت كسوف‌

زان كه خواهد خويش را هم رنگ قنبر داشتن‌