ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٥ - در انتظار مهدى (عج)- قسمت دوم
اشاره: آيتاللَّه محمد ناصرى چهرهاى نام آشنا در محافل مهدوى است. سالهاست كه ارادتمندان امام عصر (عج) در شهر اصفهان بر گرد او جمع مىشوند و با گوش دادن به بيانات شيواى ايشان عطش انتظار و شوق ديدارشان را دو چندان مىسازند.
آنچه پيش روى شماست متن يكى از سخنرانىهاى ايشان است كه با اندكى ويرايش تقديم شما عزيزان مىشود.
بسماللَّهالرحمن الرحيم
در جلسه گذشته راجع به خليفةاللَّه، محور عالم وجود، واسطه بين عالم غيب و شهود، حضرت بقيةاللَّه، صحبت شد. بعد از اثبات اينكه طبق نظر مسلمانان و ساير مكاتب خليفةاللَّه بايد در هر زمان باشد گفتم كه به نظر شيعه الآن خليفةاللَّه حضرت بقيةاللَّه است. عرض كردم معاندين و مخالفين دوازده اشكال نسبت به شيعيان- كه به وجود حضرت بقيةاللَّه معتقدند- مطرح مىكنند كه در بين اين دوازده اشكال دو اشكال قابل اعتنا به چشم مىخورد. بقيهاش قابل اعتنا نيست؛ يعنى خيلى سهلالجواب است. يكى از آنها راجع به طول عمر حضرت بود كه جلسه قبل جوابهاى حلّى و نقضى عرض كردم كه طرف مقابل ملزم مىشود به اينها؛ يعنى نمىتواند اشكال ديگرى بعد از جوابهاى حلّى و نقضى بيان كنند. اشكال دومى كه كردند- كه مقدارى صورت دارد- اين است كه مىگويند شما كه مىگوييد امام زمان هست و الان ١١٦٧ سالشان است و در پس پرده غيب هستند؛ چه اثر وجودى براى حضرت هست؟ چه اثرى دارند، چه خدمتى به اجتماع مىكنند كه حالا معتقد به چنين موجودى باشيم يا نباشيم؟ حضرت كه در بين ما نيستند! نه مشكلاتمان را حل مىكنند؛ نه مىآيند دفع بلّيه از ما بكنند! نه استخارهاى مىكنند. نه مىتوانيم با ايشان مشورت بكنيم. چه فايدهاى دارد امام زمان در پس پرده غيبت باشند؟
جوابش اگر چه از جلسات قبل معلوم شد، لكن الان هم اشارتاً عرض مىكنم. آيه شريفه مىفرمايد: «وَما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ». (سوره انفال، آيه ٣٣). امتهاى گذشته در اثر كثرت معصيت و طغيان در بىبند و بارى، برايشان عذاب نازل مىشد. صريح قرآن و تواريخى كه اديان مختلف نوشتهاند و در دسترس است اين است كه بر امتهاى گذشته بلايا و عذابهاى گوناگون نازل مىشد. هم در قرآن و هم در كتب تاريخى ثبت شده كه چون اين امتها با اوامر و نواهى حق مخالفت مىكردند و در معصيت و در مخالفت حق ياغى بودند، خداوند بر آنها عذاب نازل مىكرد. مسخ مىشدند؛ غرق مىشدند؛ آتش برايشان نازل مىشد؛ از آسمان سنگ مىباريد و ... لكن اين آيه شريفه به پيامبر بشارت مىدهد: «وَما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ»؛ اى حبيب ما! اين امت تو هر مقدار هم معصيت و طغيان بكنند، تا زمانى كه تو در بين اينها هستى ما به احترام شما آنها را عذاب نازل نمىكنيم. صريح آيه اين است.
بعد از پيغمبر (ص) نفس ايشان اميرالمؤمنين بودند و به وسيله وجود ايشان و به احترام ايشان معصيت كاران عذاب نشدند. بعد از اميرالمؤمنين حضرت امام حسن (ع) مانع از نزول عذاب بود. ايشان نفس اميرالمؤمنين بود. بعد امام حسين و ... و الان حضرت بقيةاللَّه، ارواحنا لهالفداء. مانع از نزول عذاب هستند. مادامى كه ايشان- كه خليفه الهى است و كلّهم نور واحد و نفس پيغمبر هستند- در ميان ما باشند از نزول عذاب درامانيم. چه نفعى از اين بيشتر مىخواهيد امام زمان داشته باشد كه سبب بقاى حيات عالم وجود است؟ الان حضرت امام زمان سبب بقاى عالم وجود است؟ با وجود معصيتها، بىبندوبارىها، طغيانها و مخالفتها، عذاب براى ما نازل نمىشود والّا خدا مىداند. چه نفعى بالاتر از اين مىخواهيد كه امام زمان براى عالم وجود داشته باشد؟
در زيارت حضرت هست: «السَّلام عَلَيكَ يا نورَ الله الذى يهتَدى به المهتَدونَ»؛ سلام من بر تو اى نور (يكى از اسامى امام).
معناى نور چيست؟ معناى نور اين است كه: «الظاهر فى نفسه والمظهر لغيره» هم خودش جلوهگر است در عالم وجود و هم بقاى عالم وجود را تثبيت كرده است.
چنانكه ملاحظه مىشود در اين زيارت، از آن حضرت تعبير به نور شده است. حضرت بقيةاللَّه ١٨٢ نام دارد يكى از آنها نور است.