ماهنامه موعود
(١)
شماره سى و پنجم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
محتاج توبه ايم
٢ ص
(٤)
نياز عمده امروز كشور ما
٤ ص
(٥)
عدالت اقتصادى
١٠ ص
(٦)
عدالت اجتماعى؛ از آرمان تا واقعيت
١٥ ص
(٧)
40 درصد فقير
١٥ ص
(٨)
آشفتگى در مفهوم، مبنا و مصداق
١٦ ص
(٩)
عكس خانوادگى در جهانى پر از نابرابرى
٢٤ ص
(١٠)
گفتمان عدالت؛ پيش شرط ظهور
٢٦ ص
(١١)
1- امامت؛ نياز بشريت
٢٦ ص
(١٢)
2- نادر بودن دولت
٢٦ ص
(١٣)
3- آفرينش و قوانين تكوينى و تشريعى
٢٦ ص
(١٤)
4- امامت، تابع قوانين تشريع و تكوين
٢٧ ص
(١٥)
5- استضعاف امامت
٢٧ ص
(١٦)
6- ره آورد استضعاف
٢٧ ص
(١٧)
7- انواع حاكميت
٢٧ ص
(١٨)
8- انواع طاغوت ها
٢٧ ص
(١٩)
9- دموكراسى؛ فراگيرترين حاكميت امروز
٢٨ ص
(٢٠)
10- دموكراسى يا حاكميت هوس جمعى
٢٨ ص
(٢١)
11- امامت و حاكميت عدالت
٢٩ ص
(٢٢)
12- دموكراسى؛ در چالش با امامت
٢٩ ص
(٢٣)
13- راه عدالت
٢٩ ص
(٢٤)
14- ظهور عدالت
٣٠ ص
(٢٥)
بر پيشانى شهر
٣١ ص
(٢٦)
گزارشى از همايش امام مهدى، استراتژى انتظار وجهان آينده
٣٢ ص
(٢٧)
برنامه هاى روز اول
٣٢ ص
(٢٨)
برنامه هاى روز دوم
٣٣ ص
(٢٩)
برنامه هاى روز سوم
٣٤ ص
(٣٠)
از بى كران عهد
٣٦ ص
(٣١)
سيماى موعود در قرآن
٣٨ ص
(٣٢)
گلبانگ
٤٠ ص
(٣٣)
بهار حضور
٤٠ ص
(٣٤)
پرنده هاى بهار
٤٠ ص
(٣٥)
اگر نيايى
٤٠ ص
(٣٦)
ققنوس
٤١ ص
(٣٧)
رباعى
٤١ ص
(٣٨)
بشارت
٤١ ص
(٣٩)
شوق وصال
٤٢ ص
(٤٠)
غمين مباش
٤٢ ص
(٤١)
مرا بخوان
٤٣ ص
(٤٢)
شميم نام شما
٤٣ ص
(٤٣)
بازآ عزيز مصطفى!
٤٣ ص
(٤٤)
حسرت نگاه
٤٣ ص
(٤٥)
غزل انتظار
٤٣ ص
(٤٦)
در انتظار مهدى (عج)- قسمت دوم
٤٤ ص
(٤٧)
اركان عدالت موعود
٥٠ ص
(٤٨)
1- اركان و پايه هاى عدالت مهدوى
٥٠ ص
(٤٩)
1- 1 حاكم عادل
٥١ ص
(٥٠)
1- 2 كارگزاران عادل
٥٣ ص
(٥١)
1- 3 قوانين عادلانه
٥٣ ص
(٥٢)
1- 4 نظام عادلانه
٥٤ ص
(٥٣)
عدل الهى و شهيد مطهرى
٥٥ ص
(٥٤)
آرماگدون، عوام فريبى و انتظار مهدى (ع)
٥٦ ص
(٥٥)
فجر مقدس
٦٦ ص
(٥٦)
ادامه حوادث ماه رجب
٦٦ ص
(٥٧)
3- قيام يمانى (از علايم حتمى ظهور)
٦٦ ص
(٥٨)
4- قيام سيد خراسانى
٦٧ ص
(٥٩)
5- نمايان شدن بدنى كاملًا واضح در قرص خورشيد و دستى كه از آسمان اشاره مى كند
٦٨ ص
(٦٠)
6- نداهاى سه گانه
٦٨ ص
(٦١)
7- ثابت ماندن خورشيد و خسوف ماه در شب بدر (نيمه ماه)
٦٩ ص
(٦٢)
چشم انداز تمدن جهانى اسلام
٧٠ ص
(٦٣)
3- 3 برقرارى امنيت
٧٠ ص
(٦٤)
3- 4 سامان دهى اقتصادى
٧١ ص
(٦٥)
3- 5 رشد عقل و گسترش دانش
٧٢ ص
(٦٦)
شرحى بر كتاب استراتژى انتظار
٧٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٩ - ٧- ثابت ماندن خورشيد و خسوف ماه در شب بدر (نيمه ماه)

ندايى مى‌آيد كه هر دور و نزديكى آن را مى‌شنود، براى مومنان رحمت و براى كافران عذاب است.

حسن بن محبوب كه راوى‌است، مى‌گويد: به‌حضرت عرض‌كردم: پدر و مادرم به‌فدايتان آن‌ندا چيست؟

فرمودند:

سه ندا در رجب خواهد بود. اولين‌آنها چنين‌است: بدانيد كه لعنت خدا شامل‌ستمكاران است‌و دومين‌آنها: اى‌گروه مؤمنين قيامت (ظهور) نزديك شده است‌و سومين بدنى آشكارا در قرص خورشيد، مشاهده مى‌شود كه ندا در مى‌دهد كه‌خداوند فلان بن فلان را براى هلاك و نابودى ستمكاران برانگيخته است و در اين زمان فرج و گشايش مؤمنين خواهد آمد و خداوند سينه‌هايشان را شفا داده و سختى و غم‌و غصه را از قلب‌هايشان مى‌زدايد.[١]

قريب به اين مضمون‌از امام‌باقر (ع) نقل شده است كه فرموده‌اند:

خداوند تبارك و تعالى با پديد آوردن اين آيات، انكاركنندگان را مبهوت و متحير خواهد كرد.

و امام‌صادق (ع) چنين مى‌فرمايند كه:

سالى كه در آن صيحه آسمانى واقع‌مى‌شود پيش‌از آن آيه‌اى در رجب خواهد بود.

از ايشان‌پرسيدند: آن‌آيه‌چيست؟

فرمودند: چهره‌اى كه‌در ماه‌نمايان مى‌شود و دستى كه آشكارا اشاره مى‌كند و ندايى كه‌از آسمان هركس آن‌را به‌زبان خويش مى‌شنود.[٢]

با توجه به‌آنچه گفته‌شد مى‌توان‌ميان‌ندا و صيحه‌تفاوت قايل‌شد؛ چرا كه‌صيحه‌در ماه‌رمضان واقع‌مى‌شود و به‌شكل نداى‌جبرئيل (ع) است‌در حالى‌كه نداهاى سه‌گانه‌در ماه‌رجب پديد مى‌آيند و نداى‌چهارمى‌در ماه‌محرم‌و روز ظهور حضرت‌خواهد بود و به‌خلاف نداهاى چهارگانه‌در ماه‌هاى رجب‌و محرم صيحه‌ماه رمضان‌در زمره علايم محتوم به‌شمار آمده‌است.

٧- ثابت‌ماندن خورشيد و خسوف ماه‌در شب‌بدر (نيمه‌ماه)

از علايم‌غير حتمى سال‌ظهور ثابت‌ماندن خورشيد و حركت‌نكردن آن‌از ظهر تا عصر يكى‌از روزهاى ماه‌رجب است. همچنين‌در شب‌بدر اين‌ماه، خسوف‌و ماه‌گرفتگى رخ‌خواهد داد.

از امام‌پنجم (ع) در مورد اين‌آيه‌كه‌اگر بخواهيم‌از آسمان‌بر آنها آيه‌اى نازل‌مى‌كنيم‌[٣] پرسيدند كه آن آيه‌چيست؟ حضرت‌فرمودند:

ثابت‌ماندن خورشيد از ظهر تا هنگام‌عصر ... كه‌اينها در زمان‌سفيانى‌است‌و به‌دنبال‌آن، او و قوم‌و پيروانش هلاك‌خواهند شد ١٧.

اين نشانه به‌خوبى از خروج‌و شورش سفيانى در ماه‌رجب حكايت مى‌كند؛ چرا كه‌اين‌علامت‌در زمان‌او اتفاق‌مى‌افتد. سكون‌خورشيد در آسمان‌هر چند براى‌مدت كمى رخ‌مى‌دهد، ولى‌معجزه‌اى عجيب‌از ناحيه‌خداوند متعال‌است. از طرفى‌مردم به‌آن‌واقعه‌از طولانى‌شدن ناگهانى مدت‌روز پى‌مى‌برند. و از طرف‌ديگر تابش‌نامتعارف‌و بيش‌از حد گرما و حرارت خورشيد به‌زمين‌باخبر مى‌شوند. پديد آمدن‌چنين نشانه‌اى آسمانى‌در ماه‌رجب‌خبر از هلاكت‌و درهم كوبيده‌شدن سفيانى و سپاهيان‌و حزب‌و پيروانش‌مى‌دهد.

تأكيد بر ثابت‌ماندن‌خورشيد در ماه رجب‌ناظر به‌همزمانى اين‌حادثه با خروج‌سينه‌و صورت‌مردى‌در قرص‌خورشيد است‌كه‌قبلًا در زمره‌حوادث ماه‌رجب‌از آن‌ياد كرديم. و همان‌طور كه‌پيش‌از اين‌گفتيم همه اينها در زمان‌سفيانى رخ‌مى‌دهد.

از جمله‌ديگر حوادثى‌كه‌در ماه‌رجب رخ‌مى‌دهد ماه‌گرفتگى در شب‌بدر اين‌ماه‌است:

ام‌سعيد اخمسيه به‌امام‌صادق (ع) عرض‌مى‌كند: يابن‌رسول‌الله (ص) فدايتان‌شوم! نشانه‌اى‌از خروج‌و قيام‌حضرت‌مهدى (ع) در اختيارم‌بگذاريد و به‌من مرحمت‌كنيد. حضرت‌به من‌فرمودند:

ام‌سعيد! وقتى‌ماه‌در شب‌بدر ماه‌رجب‌گرفته شود و خسوف‌رخ‌دهد، مردى‌پس‌از آن‌خروج‌كند و به‌دنبال آن‌حضرت مهدى (ع) قيام‌خواهند كرد. ١٨

قبلًا گفته‌شد كه‌علامت‌و نشانه‌نمايانى بدن‌مردى در خورشيد هم‌در ماه‌رجب واقع‌مى‌شود و پس‌از آن‌صيحه آسمانى‌در ماه‌رمضان پديد خواهد آمد.

ادامه‌دارد

پى‌نوشت‌ها:


[١]. الغيبة، نعمانى، ص ١٧١، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٢.

[٢]. الغيبة، نعمانى، ص ١٨٧.

[٣]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٢٩، يوم‌الخلاص، ص ٦٤٥.

[٤]. بشارةالاسلام، ص ١٨٤؛ يوم‌الخلاص، ص ٦٥١، السفيانى‌فقيه، ص ٧٧.

[٥]. الممهدون‌للمهدى، ص ٥٤.

[٦]. جهت‌كسب اطلاعات بيشتر راجع‌به قيام‌سيد خراسانى‌و احاديث‌و روايات‌مربوط مى‌توانيد به‌فصل سوم‌كتاب الممهدون‌للمهدى، حجةالاسلام على كورانى و يا ترجمه كتاب عصر ظهور ايشان مراجعه كنيد.

[٧]. سوره‌شعراء (٢٦) آيه ٤.

[٨]. الارشاد، شيخ‌مفيد، ج ٢، ص ٣٧٣؛ اعلام‌المهدى، ص ٤٢٨؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٢١؛ المهدى‌الموعود، ص ٥٣؛ يوم‌الخلاص، ص ٥١٧؛ السفيانى، فقيه، ص ١٢١.

[٩]. الغيبة، نعمانى‌ص ١٦٩؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٣؛ بشارةالاسلام، ص ١٢٠.

[١٠]. الغيبة، نعمانى، ص ١٧٢؛ بشارةالاسلام، ص ١٢٠.

[١١]. يوم‌الخلاص، ص ٥١٩؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٣ با الفاظى‌ديگر.

[١٢]. الغيبة، نعمانى‌ص ١٢٠؛ الغيبة، شيخ‌طوسى، ص ٢٦٨٠؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٨٩؛ بشارةالاسلام، ص ١٦.

[١٣]. الغيبة، نعمانى‌ص ١٦٩؛ يوم‌الخلاص، ص ٥٤١.

[١٤]. سوره‌شعراء (٢٦) آيه ٤.

[١٥]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٢١.

[١٦]. بيان‌الائمه (ع)، ج ٢، ص ٦٩٥.