و دوم: «يا ايها الذين آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا و اتقوا لعلكم تفلحون»؛[٢] اى مومنان، استقامت ورزيد و يكديگر را به صبر و پايدارى فرا خوانيد و رابطه داشته و تقوا پيشه كنيد، باشد كه رستگار گرديد.

در اين آيه، «رابطوا» بر اساس روايات به «لزوم ارتباط و اتصال با نظام ولايت و امامت» به خصوص «رابطه با امام منتظر» تفسير شده است.[٣]

بر مبناى اين آيه شريفه، خداوند متعال دستور مى‌دهد كه همگان رشته ايمان و اعتقاد، دل و قلب و عمل و كردار خويش را به حبل ولايت و امامت امام عصر (ع) متصل نمايند تا بتوانند راه رستگارى و سعادت را بپيمايند.

٢. روايات‌

در اين زمينه روايات بسيارى وجود دارد كه به بيان برخى از آنها مى‌پردازيم:

اول: امام صادق (ع) فرمود: «ان ولايتنا ولاية الله عزوجل ...»؛ [٤] همانا ولايت ما اهل‌بيت ولايت‌خداى عزوجل است.

دوم: امام ششم (ع) فرمود: «نحن السبب بينكم و بين الله عزوجل»؛[٥] ما خاندانيم سبب و واسطه ميان شما و خداوند متعال.

بر اساس بينش فوق‌الذكر (كه كاملا مجمل بيان گرديد):

اولا: نظام تكامل فردى و اجتماعى انسان تنها بر نظام ولايت ائمه (ع) مبتنى است.

ثانيا: ولايت ائمه (ع) از ولايت‌خداوند سرچشمه گرفته بلكه عين آن است.

نتيجه آن كه براى نيل به بلوغ عقلى، تكامل فردى و اجتماعى، سعادت و رستگارى و تحقق مهندسى احياگرى دين و خلاصه زمينه سازى براى ظهور امام عصر (ع) جز اتصال به نظام ولايت و معيت و رابطه با امام و حجت‌حق از ابعاد گوناگون راه ديگرى وجود ندارد.

ابعاد اتصال به نظام ولايت‌

براى پيمودن اين راه بايد در وجوه مختلف به نظام ولايت و امامت اتصال و ارتباط پيدا كرد. اين ابعاد عبارتند از بعد اعتقادى، قلبى و عملى. رابطه و معيت‌يا اتصال در بعد اعتقادى به معناى پذيرش و اعتقاد به نظام امامت و ولايت است.

و در بعد قلبى به مفهوم تسليم و خلوص كامل در محبت و مودت نسبت‌به صاحب ولايت است.

و بالاخره در بعد عملى عبارت است از پويش راه دين، بندگى خدا و آمادگى براى فداكارى و جانفشانى در كوى ولايت امامت.

در تاكيد بر دو بعد اول، امام باقر (ع) مى‌فرمايد:

انما كلف الناس ثلاثة: معرفة الائمة و التسليم لهم فى ما ورد عليهم و الرد اليهم فى ما اختلفوا فيه‌[٦].

مردم در [اصول حركت تكاملى خويش‌] تنها به سه امر مكلف شده‌اند: به شناخت ائمه و معرفت رهبران دين، به تسليم شدن در برابر آنچه از ايشان به آنها مى‌رسد و اين كه در اختلافات فقط ايشان را مرجع خود قرار دهند.

البته در منابع روايى اعم از احاديث ادعيه و زيارات، حقايق و معارف بسيارى دراين زمينه وجود دارد كه «زيارت جامعه كبيره» از بهترين آنهاست.

فرازهايى‌[٧] همچون:

قلبى لكم مسلم؛ دل و قلب من تسليم شماست.

و رايى لكم تبع؛ راى و نظر من تابع شماست.

و نصرتى لكم معدة؛ يارى و نصرت من براى شما آماده است (من آماده يارى شما هستم).

فمعكم معكم لا مع غيركم؛ من فقط با شما هستم، آرى فقط با شما و نه با غير شما.[٨]

و ديگر فرازها مانند اينها بيانگر حقايقى است كه ذكر آنها گذشت.

در «زيارت آل ياسين» نيز بر اين حقايق تاكيد شده است‌به خصوص در خلوص در محبت در اين زيارت مى‌خوانيم:

و مودتى خالصة لكم‌[٩]؛ دوستى و مودت من خالص و كامل براى شماست.

آسيب‌شناسى دينى نيز به خوبى نشان مى‌دهد كه دشمنان هم‌