اصيل و جهانى بودن اعتقاد به ظهور يك موعود بزرگ را به اثبات مى‌رساند. گذشته از اين در چند مورد، برخى از وعده‌هاى مهم موجود در آيات قرآنى به قيام امام زمان (ع) تطبيق شده است كه از جمله آنهاست:

الف: آيه ٥٥ سوره نور: «خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده‌اند و اعمال صالح انجام داده‌اند وعده مى‌دهد كه آنها را حتما خليفه روى زمين قرار دهد ...».

در تفسير اين آيه و در پاسخ به اين سؤال كه اين وعده الهى از آن كيست مفسران با استناد به رواياتى از ائمه اطهار، عليهم‌السلام، مى‌گويند اين آيه اشاره به حكومت جهانى حضرت مهدى (ع) دارد كه روزى قيام كرده شرق و غرب عالم را از طريق اجراى قوانين حياتبخش قرآن تحت لواى حكومتش در خواهد آورد و آيين حق اسلام را در همه جا حاكميت مى‌بخشد، ستم، ناامنى، ترس از جنگ و قحطى و ... را به عدل و صلح و عدالت و امنيت پايدار تبديل خواهد ساخت. طبرسى در اين باره تصريح دارد كه اين آيه در حق مهدى آل محمد (ص) است.[١]

نقل شده است وقتى ابو بصير از تفسير اين آيه از حضرت امام صادق (ع) سؤال كرد آن حضرت در پاسخ فرمود:

اين آيه در حق قائم آل محمد (ص) و اصحاب او نازل شده است.[٢]

ب: آيه ٢٢ و ٢٣ سوره ذاريات: «و رزق شما و هر چه به شما وعده شده در آسمان است. پس سوگند به پروردگار آسمان‌ها و زمين كه اين سخن، آنچنان كه سخن مى‌گوييد، حتمى است».

از امام سجاد (ع) روايت‌شده است كه اين آيات به مسئله قيام مهدى (ع) كه از خاندان پيامبران است اشاره دارد و ...[٣]

در زيارت معروف حضرت مهدى (ع) كه مرحوم سيد بن طاووس آن را نقل مى‌كنند از آن حضرت در يك مورد با تعبير موعود امت‌ها ياد شده است:

«السلام على المهدى الذى وعد الله عز و جل به الامم ان يجمع به الكلم و يلم به الشعث و يملابه الارض قسطا و عدلا و يمكن له و ينجر به وعد المؤمنين»[٤]

درود بر آن مهدى كه خداوند عزوجل وعده ظهور او را به امت‌ها داده است كه به وسيله او وحدت و يكپارچگى را جايگزين پراكندگى و تفرقه نموده و وعده‌هايى كه به مؤمنان داده شده است‌به دست او عملى خواهد شد ...

بنابراين چون امام مهدى (ع) همان خليفه الهى است كه وعده ظهور حكومت عادلانه او توسط تمام سفيران آسمانى به افراد تمام جوامع بشرى داده شده است ايشان را به عنوان «موعود» مى‌خوانند و همه امت‌ها عليرغم اختلاف نظرى كه در بيان مشخصات و اوصاف او دارند، ايشان را به عنوان موعود بزرگ الهى مى‌شناسند؛ همو كه پس از ظهور، همه انسان‌ها را به سعادت واقعى كه همواره در آرزوى آن به سرمى‌برده‌اند رهنمون خواهد شد و به ظلم و بى‌عدالتى پايان خواهد بخشيد.

٤. بقية الله‌

لقب «بقية الله» علاوه بر آنكه ريشه قرآنى دارد توسط چند تن از امامان به حضرت مهدى (ع) داده شده است. اجمد بن اسحاق از اصحاب با وفا و قابل اعتماد حضرت عسكرى (ع) مى‌گويد: روزى خدمت آن حضرت رسيدم تا از ايشان در باره امام بعد از او سؤال كنم وقتى به محضر مبارك امام عسكرى (ع) وارد شدم بدون آنكه حرفى زده باشم و سؤالم را مطرح كنم خطاب به من فرمودند:

اى احمد! خداوند متعال از موقعى كه حضرت آدم (ع) را آفريد زمين را خالى از حجت نگذاشته است و تا روز قيامت نيز آن را از حجت‌خود خالى نخواهد گذاشت و به بركت همان حجت الهى است كه بلاها از اهل زمين دفع مى‌شود، زمين بركات خود را به مردم آشكار مى‌كند و آسمان باران مى‌بارد.

احمد بن اسحاق مى‌گويد: عرض كردم! اى فرزند رسول خدا امام و حجت الهى بعد از شما كيست؟

امام (ع) به دنبال اين سخن من، فورا از اتاق خارج شدند و طولى نكشيد كه به همراه پسر بچه‌اى كه چهره زيباى او چون ماه شب چهارده مى‌درخشيد و به نظر مى‌رسيد سه سال بيشتر سن ندارد برگشت و آن گاه به من فرمودند: اى احمد بن اسحاق! اين پسر من همنام و هم كنيه با جدش رسول خدا (ص) است. او كسى است كه زمين را بعد از آنكه با ظلم و ستم پر شده باشد از عدل و داد پر خواهد ساخت ...

احمد بن اسحاق مى‌گويد عرض كردم؛ آيا در اين آقا زاده‌