او همان كسى است كه وحدت كلمه در بين مردم ايجاد خواهد كرد و نعمت‌ها را براى انسان‌ها كامل خواهد نمود. خداوند حق را به دست او تحقق مى‌بخشد و باطل را نابود مى‌سازد. او مهدى منتظر شما است. آن گاه حضرت آيه‌ «بَقِيَّتُاللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» را تلاوت كرده سپس فرمودند: به خدا سوگند او بقيةالله است.[٢]

شخصى به امام صادق (ع) عرض كرد: آيا جائز است كه در موقع سلام كردن به حضرت مهدى (ع) از او با تعبير «امير المومنين» ياد كنيم. حضرت صادق (ع) فرمودند:

نه، چون اين لقبى است كه خداوند با آن على (ع) را ناميده است. كسى غير از آن حضرت با اين لقب ناميده نمى‌شود. آن شخص گفت پس چگونه به آن حضرت سلام كنيم. امام صادق (ع) فرمودند بگوييد: «السلام عليك يا بقية الله ...»

و باز در روايت ديگرى امام صادق (ع) مى‌فرمايند:

پس از آنكه امام مهدى (ع) اجازه ظهور پيدا كنند به كنار كعبه مى‌آيند و اصحاب آن حضرت كه سيصد و سيزده نفرند گرداگرد آن حضرت جمع مى‌شوند. آن گاه امام (ع) اولين سخنرانى خود را با اين آيه شروع مى‌كنند. «بَقِيَّتُاللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»[٣]

در ادامه مى‌فرمايد: منم بقية الله و حجت‌خدا بر شما ... و از آن تاريخ به بعد هر كس كه مى‌خواهد به آن حضرت سلام كند با عبارت «السلام عليك يا بقية الله فى ارضه» سلام مى‌كند.[٤]

همينطور در روايتى امام باقر (ع) مى‌فرمايند:

اولين سخنى كه حضرت مهدى (ع) جارى مى‌كنند اين آيه است‌ «بَقِيَّتُاللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»

و در ادامه مى‌فرمايد: هان اى مردم! من بقية الله و خليفه خدا و حجت او بر شما هستم. آن گاه حضرت مى‌فرمايند وقتى تعداد ياران آن حضرت به ده هزار نفر رسيد قيام مى‌كند و زمين را از لوث پرستش بت‌ها پاك ساخته و خداپرستى را در سرتاسر عالم رواج خواهد داد. البته اين كار به دنبال يك دوره غيبت‌بسيار طولانى واقع خواهد شد تا مؤمنين از غير مؤمنين شناخته شوند.[٥]

گذشته از همه اين مطالب طبق اعتقاد شيعه، پيامبر اكرم (ص) تصريح فرمودندكه جانشينان من دوازده نفرند كه اولين آنها على بن ابيطالب (ع) و آخرينشان حضرت قائم (ع) است. بنابراين قائم آل محمد (ص) آخرين ذخيره و باقى مانده از اولياء خداست كه فيض الهى به بركت وجود آن حضرت به عالم امكان نازل مى‌شود و آن گاه كه مصلحت‌خداوند اقتضا كند ظهور نموده و جهان را پس از پاكسازى از نابسامانى‌ها و ظلم و تعدى‌ها سرشار از عدل و داد خواهد كرد و به اهداف و آرزوهاى همه انبياء و اوصياء الهى تحقق خواهد بخشيد.[٦]

و به همين مناسبت است كه آن حضرت گاهى در روايات با القاب ديگرى چون «بقية من بقايا حججه خليفة من خلائف انبيائه»[٧]؛ يعنى يكتا بازمانده از حجت‌هاى پروردگار و آخرين جانشين از تبار پيامبران و «بقية من آدم» و «البقية من ابراهيم» و ... معرفى شده است ...[٨]

ادامه دارد

پى‌نوشت:

[١]. مجمع البيان، ذيل آيه ٥٥ سوره نور.

[٢]. بحارالانوار، ج ٥١، ص ٥٨.

[٣]. غيبة طوسى، ص ١١٠.

[٤]. مفاتيح الجنان، زيارت حضرت صاحب الامر.

[٥]. كمال الدين، ج ٢، ص ٥٦.

[٦]. الزام الناصب، ص ٥٧.

[٧]. سوره هود، آيه ٨٦.

[٨]. نجم الثاقب، ص ٦٢.

[٩]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٩٢.

[١٠]. ينابيع المودة، ص ٢٥٨.

[١١]. منتخب الاثر، ص ١٥٠.

[١٢]. الزام الناصب، ص ١١.