ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٣ - يك كتاب در يك نگاه
يك كتاب در يك نگاه
نام كتاب: حضرت مهدى منتظر (ع) در انديشه اسلامى
ترجمه: محمد باقر محبوب القلوب
ناشر: انتشارات مسجد مقدس جمكران
تاريخ و نوبت چاپ: بهار سال ١٣٨٠، نوبت اول
گرچه به بركت روايات متواترى كه از پيامبر اكرم (ص) در باره ابعاد شخصيتحضرت مهدى (ع) به يادگار مانده است تقريبا اغلب قريب به اتفاق مسلمانان عقيده دارند كه آن حضرت تنها فرزند امام حسن عسكرى (ع) هستند كه در برههاى از زمان كه شرايط ظهورشان فراهم شود قيام مىكنند و زمين را پس از پر شدن از جور و ستم از عدل و داد سرشار مىسازند و از طريق اكميتبخشيدن به معارف اسلامى صلح و آرامش و آسايش را براى بشريتبه ارمغان مىآورند و همه نابسامانىها را از جوامع انسانى بر طرف مىسازند.
با اين همه گاهى افرادى نيز پيدا شدهاند كه تحت تاثير مستشرقان مغرض يا به خاطر جهل و كم اطلاعى و يا اغراض سياسى و غير سياسى اين باور را از اساس منكر شدهاند يا از طريق طرح برخى شبهات كوشش نمودهاند تا پايههاى اين اعتقاد اصيل اسلامى را سست و متزلزل و مسلمانان را نسبتبه آينده خود مايوس كنند، تا از اين طريق زمينه نفوذ افكار و ايدههاى غلط خود را كه بسترساز حضور بيگانگان است هر چه بيشتر آمادهتر نمايند.
در اثر حاضر كه ترجمه كتاب المهدى المنتظر فى التفكر الاسلامى است مولف محترم تلاش مىنمايند از طريق پاسخ به شبهات يكى از اين افراد عقيده به مسئله مهدويت را با دليلهاى متقن و روشن مجددا مورد تاكيد قرار دهند. وى ابتدا به نقد ديدگاههاى مستشرقان مىپردازد آنگاه معارف مهدويت را در كتاب و سنت دنبال مىكند و ديدگاههاى علماى بزرگ اهل سنت را در مورد احاديث مربوط به مهدى (ع) مورد بررسى قرار مىدهند. در فصل دوم كتاب تحت عنوان «امام (ع) كيست؟» از طريق كنكاش در احاديث مربوط به نسب و خاندان و قوم و قبيله مهدى (ع) و تبيين ايراد برخى از احاديث مورد استناد مخالفان به اثبات مىرساند كه بر طبق مجموعهاى از روايات معتبر كه تعداد آنها از حد تواتر نيز مىگذرد، مهدى مورد اشاره در روايات پبامبر (ص) و اعتقاد اسلامى همان امام مهدى فرزند حضرت عسكرى (ع) است و از اين طريق پايه اعتقاد به مهدى نوعى و ... را باطل مىسازد.
در قسمت دوم فصل سوم اين شبهه را كه مهدى مورد نظر پيامبر اكرم (ص) هنوز متولد نشده است از طريق بيان دليلهاى تاريخى و تحليل روايات و معرفى شواهد مستند پاسخ مىگويد و از جمله مطالبى كه در اين قسمت مورد استناد قرار گرفته است اعتراف انديشمندان بسيار بزرگ اهل سنت نظير ابونصر بخارى، سيد عمرى، فخر رازى، محمد بن امين سويدى و ابن اثير جوزى، ابن خلكان، ذهبى و ... است.
فصل سوم و چهارم كتاب نيز به پاسخ برخى پرسشهاى مطرح در موضوع مهدويت اختصاص يافته است. در اين دو فصل در كل به هفت پرسش جواب داده مىشود كه اين پرسشها عبارتند از:
١. چرا كتابهاى صحيح اهل سنت از حديثهاى مربوط به مهدى (ع) خالى است؟
٢. چرا ابن خلدون احاديث مهدى را تضعيف مىكند؟
٣. آيا مهدى همان عيسى بن مريم نيست؟
٤. اگر احاديث مربوط به مهدى (ع) صحيح است چطور يك كودك پنجساله مىتواند به امامتبرسد؟
٥. طول عمر امام زمان عليه السلام را چگونه مىتوان توجيه كرد؟
٦. علت طولانى شدن غيبت آن حضرت چيست؟
٧. چگونه مىتوان از امام غايب بهره برد؟
مولف پس از پاسخهاى مستدل و مناسب به اين سؤالات مجموعه مطالب اين اثر را كه مشتمل بر ٢٦٦ صفحه استبه پايان مىبرد.