ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - سند چهارم پيشگويى هاى انجيل

جز در حضور نور، دلم وا نمى‌شود

صبح است و آفتاب هويدا نمى‌شود

اى مهربان كه دلم پاى بند توست‌

آيينه بى‌جمال تو، معنا نمى‌شود

ديرى است بى‌وجود تو در دشت آرزو

گل خوشه مراد، شكوفا نمى‌شود

سرشار ابر گر چه بود چشم مردمان‌

دردانه‌هاى عاطفه، پيدا نمى‌شود

اى آخرين طبيب دل دردمند عشق!

بازآ، كه درد بى‌تو مداوا نمى‌شود

دوشينه، دل به خواب چو چشم تو ديد گفت:

هرگز گلى چو نرگس شهلا نمى‌شود

بازآ كه بى‌حضور تو اى مظهر احد!

بى شك طلسم بسته شب، وا نمى‌شود