ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٨ - قحطى در آخرالزّمان
قحطى در آخرالزّمان
محمود مطهرى نيا
متون پيشگويى آسمانى و غير آسمانى اديان و ملل مختلف جهان، آكنده از اخبارى است كه گوياى رخداد خشكسالىهاى متعدّدى است كه در گوشه گوشه جهان در پايان دوران رخ مىدهند. تجربه قحطى براى بشر، تجربهاى جديد نيست و به طور مشخّص در دورههاى پيشين، زمانى كه قرار بود يوسف پيامبر (ع) براى نجات بنىاسرائيل مأموريت يابد، اندكى پيش از آن بحرانى دامن مصريان را گرفت و در پى وفور نعمت، تجربه خشكسالى عجيبى را نمودند. اين قحطى چنان وسيع و شديد بود كه بانوى ثروتمندى چون زليخا به فقر و گدايى مىافتد.[١] بنا بر آنچه از پيشگويىها بر مىآيد پيش از آمدن منجى جهانى و آخرين نجات بخشى الهى نيز، جهان دچار قحطى و خشكسالى فراگير و شديدى مىشود. شايد قرار است خداوند همگان را دچار اضطرارى كند كه از صميم دل، آمدن منجى را طلب كنند و از هر كه غير اوست دل بكنند.
با نگاهى گذرا و سريع در «انجيل»، برخى از پيشگويىها درباره قحطى آخرالزّمان را چنين مىتوان يافت:
خداوند روزهاى صالحان را مىداند و ميراث ايشان ابدى خواهد بود در زمان «بلا» خجل نخواهند شد، و در ايّام قحطى سير خواهند بود؛[٢] زيرا كه وقوع اين همه لازم است، ليكن انتها هنوز نيست، زيرا قومى با قومى و مملكتى با مملكتى مقاومت خواهند نمود و قحطىها و وباها و