امام باقر (ع) مى‌فرمايد: «به خدا سوگند، سيصد و سيزده نفر مى‌آيند كه پنجاه نفر از اين عدّه زن هستند و بدون هيچ قرار قبلى در مكّه كنار يكديگر جمع خواهند شد. اين است معناى آيه شريف: هر جا باشيد خداوند همه شما را حاضر مى‌كند. زيرا او بر هر كارى توانا است.[١]

دسته دوم، چهارصد بانوى برگزيده هستند كه خداوند آنان را براى حكومت جهانى حضرت ولىّ عصر (عج) در آسمان ذخيره كرده است و با ظهور آن حضرت، به همراه حضرت عيسى (ع) به زمين مى‌آيند. پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:

«عيسى بن مريم به همراه هشتصد مرد و چهارصد زن از بهترين و شايسته‌ترين افراد روى زمين فرود خواهد آمد.»[٢]

عدّه‌اى از زنان هم در رجعت باز خواهند گشت.

دوران بردگى، وحشت و استثمار زنان به پايان خواهد رسيد و در عصر زيباى ظهور، به رشد و كمال خويش ادامه خواهند داد. امام باقر (ع) مى‌فرمايد:

«در آن دوران حتّى زنى ناتوان از مشرق به سوى مغرب مى‌رود و هيچ كس مانع او نمى‌شود.»[٣]

همچنين از آن حضرت نقل شده است كه فرمودند:

«در آن زمان حكمت و دانش به ايشان ارزانى مى‌شود، تا جايى كه زنان در خانه خود به كتاب خدا و سنّت پيامبر (ص) حكم مى‌كنند.» ١٤

و اينها همه نشانه مبارزه بى امان امام مهدى (عج) با آثار جاهليّت انسان در طول قرون و اعصار است و به فراز بردن اين موجود تا اوج ملكوت و بازگرداندن هويّت واقعى انسان به اوست.

انديشه مهدويّت و منزلت شيعه‌

در ضمن تمام مباحث گذشته، از جاهليّت نخستين تا جاهليّت نوين، به اين باور مهم رسيديم كه اعتقاد به مهدويّت در بينش تشيّع؛ يعنى مبارزه بى امان با جاهليّت همه دوران‌هاى بشرى و قيام مهدى (عج) يعنى نابودى كامل سفاهت و نادانى بشر.

تشيّع در باور خود درباره مهدويّت به بالاترين منزلت‌ها و اوج عقلانيّت و دانش رسيده و تمام آثار جاهليّت در اين بينش رنگ مى‌بازند.

تشيّع تنها باور و اعتقادِ نابى است كه رهبر زنده حال و آينده جهان بشرى را با تمام مشخّصات و مختصّات و امتيازات الهى مى‌شناسد. او را باور دارد، با او زندگى مى‌كند و به حيات خويش ادامه مى‌دهد. هيچ مكتبى چنين روشن و زيبا، رهبر و امامى‌معصوم و مبارزه‌گر براى خود نمى‌شناسد.

تشيّع يعنى اعتقاد به زيباترين جلوه حق در هستى، يعنى حيات و زندگى مادّى و معنوى، يعنى علم و دانش و حكمت الهى، يعنى تمدّن و رشد و بالندگى انسان، يعنى آزادى بشر از قيد همه جهالت‌ها، بردگى‌ها و سفاهت‌ها، يعنى پرواز انسان از حضيض مادّى‌گرى به اوج بندگى خدا و ملكوت، يعنى حذف همه آثار نادانى و جهالت حاكم بر دنياى امروز ...

اين تنها شيعه است كه با اعتقاد به مهدويّت؛ از چنين افتخارى در دنيا برخوردار است.

اللّهمّ جَدِّد بِه ما امتَحَى مِن دِينِك‌

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره قصص، آيه ٥.

[٢]. سوره نور، آيه ٥٥.

[٣]. جمال السبوع، ص ٥٠٧.

[٤]. منتخب الاثر، ص ٤٨٣.

[٥]. آينده جهان، ص ٥٣.

[٦]. منتخب الاثر، ص ٤٦٩.

[٧]. نهج البلاغه، خ ١٣٨.

[٨]. كمال الدّين، ص ٤١١.

[٩]. بحارالانوار، ج ١٠، ص ١٠٤.

[١٠]. بحار الانوار، ج ٥٢، ص ٢٢٣.

[١١]. معجم الامام المهدى، ج ١، ص ٥٣٤.

[١٢]. بحارالانوار، ج ١٠، ص ١٠٤.

[١٣]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٥٢.