گونه شرايطى از لحاظ قدرت و توانايى باشند، در لواى حكومت عادلانه خود در مى‌آورند و با فتح و گشايش شرق و غرب عالم و تشكيل حكومت واحد جهانى، به همه حكومت‌هاى جهان پايان مى‌بخشند.

رسول خدا (ص) فرمودند:

«امامان بعد از من دوازده نفرند؛ اوّل آنان تويى يا على و آخر آنان قائم است كه خداوند، يادش بزرگ باد، با دستان او مشرق‌ها و مغرب‌هاى زمين را فتح مى‌كند.»[١]

با فتح و گشايش همه نقاط جهان در سراسر گيتى، حكومت عدل الهى بر همه جا حاكم مى‌شود و كوچك‌ترين نمونه‌اى از ظلم و ستم در سراسر عالم باقى نخواهد ماند. به اين دليل، حكومت عدالت‌پرور آن حضرت، اميد و آرزوى رسيدن تنها دولتى كه مى‌تواند عدالت را در سراسر عالم احيا نمايد، است. در زيارت آن حضرت مى‌خوانيم:

«سلام بر تو! اى آنكه براى زنده ساختن د ولت شريفه، مؤمّل و آرزو برده شده، هستى.»[٢]

حضرت امام باقر (ع) درباره عصر درخشان ظهور و فرا رسيدن زمان حكومت آن بزرگوار مى‌فرمايند:

«همچون شهاب كه در شب تاريك شعله‌ور مى‌شود، ظاهر مى‌شود؛ اگر زمان او را درك كردى، ديده‌ات روشن شود.»[٣]

همان گونه كه در شب بسيار تاريك، اگر شهابى درخشنده ظاهر شود، توجّه همگان را به سوى خود جذب مى‌كند، ظهور حضرت بقيّة الله الاعظم (عج) نيز همان گونه است.

بر اثر فزونى گمراهى و تباهى، تاريكى و تيرگى و غوطه‌ور شدن انسان‌هاى سراسر گيتى در حيرت و سرگشتگى، ظهور آن بزرگوار آن چنان براى مردمان درخشندگى دارد كه توجّه آنان را به سوى خود جذب مى‌كند، تا با پناه بردن به آن خود را از تاريكى و تيرگى نجات داده و به روشنايى و فروزندگى دست يابند.

در آن زمان است كه چشمان انتظار كشيده، جلا گرفته و روشن مى‌شود. خستگى و بى‌حالى از آنها گرفته شده و درخشندگى و فروزندگى در آنها ايجاد مى‌شود.

درخشش نور عالم‌گير آن حضرت وقتى فرا مى‌رسد كه عالم همانند شب تاريك، تيره و تار شده و اختلاف و جنجال مردمان را فرا گرفته و زلزله‌هاى شديد، جنگ و خونريزى بسيارى از مردمان را در كام مرگ فرو برده است. وحشت و اضطراب بازماندگان را فرا گرفته و دلهره مردمان را آزار مى‌دهد. درباره چنين روزگارى رسول خدا (ص) فرموده‌اند:

«بشارت باد شما را به مهدى، بشارت باد شما را به مهدى، بشارت باد شما را به مهدى، او خروج مى‌كند در هنگامى كه اختلاف و زلزله شديد مردم را فرا گرفته است. او زمين را از قسط وعدالت پر مى‌كند، همان گونه كه از ظلم و جور انباشته شده باشد. قلوب بندگان خدا را سرشار از حالت عبادت و بندگى مى‌كند و عدالتِ او همه آنان را فرا مى‌گيرد.»[٤]

رسول خدا (ص) فرمودند:

«در آخرالزّمان به امّت من از سوى سلاطين آنها گرفتارى شديدى مى‌رسد كه كسى سخت‌تر از آن را نشنيده است، به طورى كه انسان پناهگاه و راه فرار از آن را نمى‌يابد. پس خداوند مردى از عترت و اهل بيت من را به سوى آنان مى‌فرستد كه زمين را پر از قسط و عدالت مى‌نمايد؛ همان گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد. ساكنان زمين و آسمان او را دوست دارند و آسمان باران خود را مى‌بارد و زمين گياهان خود را مى‌روياند و چيزى از آن را در خود نگه نمى‌دارد .... زندگى آن چنان خوشايند و سرور آفرين است كه زندگان آرزو مى‌كنند كاش مردگانشان بودند. اين آرزو به خاطر خوبى‌هايى است كه خداوند در آن عصر به مردم زمين مى‌نمايد.»[٥]

اميدواريم حكومت عدالت‌پرور حضرت مهدى (ع) هر چه زودتر فرا رسد و ما شاهد پابرجايى حكومت جهانى آن بزرگوار باشيم.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره حديد، آيه ٢٥.

[٢]. در زمان حكومت پنج ساله حضرت اميرالمؤمنين (ع) نيز دشمنان تا مى‌توانستند به كارشكنى مى‌پرداختند به گونه‌اى كه فدك همچنان در دست غاصبان باقى ماند.

[٣]. صحيفه مهديّه، ص ٦٣٦.

٤. سوره حج، آيه ٤١.

[٥]. إحقاق الحقّ، ١٣/ ٣٤١.

[٦]. الغيبة مرحوم نعمانى، ص ٢٩٧.

[٧]. صحيفه مهديّه، ص ٦١٨.

[٨]. بحارالأنوار: ٥٢/ ٣٧٨ ح ١٨٤.

[٩]. صحيفه مهديّه، ص ٦٢٠.

[١٠]. الغيبة مرحوم نعمانى، ص ١٥٠.

[١١]. الغيبة شيخ طوسى، ص ١١١.

[١٢]. إحقاق الحق، ١٣/ ١٥٢.